Kathedraal van Wells, Anglicaanse kathedraal in Wells, Engeland

Wells Cathedral is een 12e-eeuwse gotische kerk in zuidwest-Engeland, bekend om zijn stenen westgevel versierd met meer dan 300 beeldhouwwerken. Het gebouw rijst 55 meter hoog op en toont een kruisvormige plattegrond met drie beuken, hoge spitsbogen en een binnenplaats omgeven door middeleeuwse gebouwen.

De bouw begon rond 1175 onder bisschop Reginald Fitz Jocelin, en Wells wordt beschouwd als de vroegste gotische kerk die volledig met spitsbogen is uitgerust. Het schip werd voltooid en ingewijd in 1239 onder Jocelin of Wells, en de kathedrale status werd in 1245 verleend. De westtorens werden tussen 1385 en 1410 toegevoegd, waarbij de bovenste verdieping van de zuidtoren van 1367 tot 1386 werd gebouwd onder architect William Wynford.

De naam Wells komt van de bronnen die de plaats van water voorzagen. De kathedraal onderhield sinds de 10e eeuw een jongenskoor, en de Wells Cathedral School leidt haar stichting af van het opleiden van die koorknapen, al is dat omstreden. De koorknapenschool was een van de instellingen die Jocelin of Wells stichtte.

De kathedraal staat op een grasveld in het centrum van Wells, met het bisschoppelijk paleis en de vijftiende-eeuwse Vicars' Close in de omgeving. De westgevel kijkt uit op het grasveld en het interieur wordt betreden via de drieledige boogpoort. Het schip met donkere houten banken op een stenen vloer leidt naar het houten doksaal en het orgel aan het einde.

In de kooromgang staat Europa's op een na oudste werkende klok uit de 14e eeuw, waarbij mechanische ridders elk kwartier de klokken slaan. Het astronomische mechanisme toont de maanstanden en was oorspronkelijk voorzien van figuren die een middeleeuws steekspeltoernooi uitbeeldden.