Bekijk de monumenten om je heen in AROpen kisten in de app
Around Us is gemaakt voor je telefoon — richt je camera op de straten en ontdek de monumenten en plekken om je heen in augmented reality.Around Us is gemaakt voor je telefoon — kisten openen zich wanneer je loopt, ontdekt en plekken in de buurt vastlegt.
De Spaanse archipelen strecken zich uit over meer dan 8000 mijl kustlijn, van Portugal tot Noord-Afrika.
Spanje heeft enkele van de rijkste eilandengroepen in Europa. De eilanden liggen langs meer dan 8000 kilometer kustlijn, van de Portugese kust tot de wateren van Marokko. Mallorca en Ibiza zijn de bekendste, maar deze collectie telt 30 eilanden, elk met een eigen verhaal.
Op de Balearen vind je inhammen met helder water en dorpjes van witte steen. De Canarische Eilanden, verder naar het zuiden, bieden vulkanische landschappen en eindeloze stranden. Langs de Atlantische kust, in Galicië en het Baskenland, rijzen rotsachtige eilanden uit de zee op. In het Middellandse Zeegebied laten kleine, beschermde eilandgroepen zich zien. Sommige eilanden hebben levendige steden, anderen blijven wild en bijna onbewoond.
Wat deze plekken zo verschillend maakt, is hun verscheidenheid. Eén eiland heeft bosrijke bergen, terwijl de buurman bestaat uit rotsformaties. De stranden verschillen per streek. Vergeten kustdorpjes liggen naast oude steden. Hier zijn plaatsen om te wandelen, te zwemmen en te kijken naar de natuur in rust.
De Spaanse archipelen strecken zich uit over meer dan 8000 mijl kustlijn, van Portugal tot Noord-Afrika.
Spanje heeft enkele van de rijkste eilandengroepen in Europa. De eilanden liggen langs meer dan 8000 kilometer kustlijn, van de Portugese kust tot de wateren van Marokko. Mallorca en Ibiza zijn de bekendste, maar deze collectie telt 30 eilanden, elk met een eigen verhaal.
Op de Balearen vind je inhammen met helder water en dorpjes van witte steen. De Canarische Eilanden, verder naar het zuiden, bieden vulkanische landschappen en eindeloze stranden. Langs de Atlantische kust, in Galicië en het Baskenland, rijzen rotsachtige eilanden uit de zee op. In het Middellandse Zeegebied laten kleine, beschermde eilandgroepen zich zien. Sommige eilanden hebben levendige steden, anderen blijven wild en bijna onbewoond.
Wat deze plekken zo verschillend maakt, is hun verscheidenheid. Eén eiland heeft bosrijke bergen, terwijl de buurman bestaat uit rotsformaties. De stranden verschillen per streek. Vergeten kustdorpjes liggen naast oude steden. Hier zijn plaatsen om te wandelen, te zwemmen en te kijken naar de natuur in rust.
In dit artikel
30 plaatsen om te ontdekken — Mis de laatste niet!
Mallorca is het grootste eiland van de Balearen. De hoofdstad Palma heeft een gotische kathedraal en een historisch centrum met smalle straatjes. In het noorden loopt de Serra de Tramuntana langs de kust, met stenen dorpen, olijfgaarden en uitzichten op zee. De kustlijn wisselt tussen rotsachtige baaien en zandstranden, waarbij het water van groen naar blauw verkleurt afhankelijk van het licht. In het binnenland gaat het leven rustig verder tussen amandelboomgaarden, oude herenhuizen en kleine marktplaatsen.
Menorca is het rustigste van de Balearen. De kustlijn wisselt tussen rotsachtige baaien en lange zandstranden. Binnenin zijn er lage heuvels, droge stenen muurtjes en kleine dorpjes waar het leven langzaam gaat. De Camí de Cavalls is een oud ruiterpad dat het hele eiland omcirkelt en wandelaars direct toegang geeft tot de kust. Menorca heeft ook een hoge concentratie prehistorische sites, met taulas, navetas en talayots verspreid over het landschap.
Ibiza is een Baleaars eiland dat veel meer te bieden heeft dan zijn reputatie als feestbestemming. De dorpen in het binnenland zijn gebouwd van witte steen, met smalle straatjes en een rustig dagelijks leven. Langs de kust wisselen kleine baaien zich af met zandstranden, en het water kleurt blauw of groen afhankelijk van het licht. Het binnenland verrast met amandelbomen, dennenbossen en oude boerderijen die ver weg voelen van de drukte.
Formentera is het kleinste eiland van de Balearen en ligt net ten zuiden van Ibiza. Het is alleen per veerboot te bereiken, wat het een rustiger karakter geeft dan de naburige eilanden. De stranden, zoals Ses Illetes, hebben ondiep, lichtgekleurd water en fijn zand dat ononderbroken doorloopt. Het eiland is vlak genoeg om het bijna volledig per fiets te verkennen, over paden die langs zoutpannen, dennenbossen en kleine wijnbouwdorpjes lopen.
Cabrera is een beschermd eilandengroep voor de zuidpunt van Mallorca. De eilanden zijn al tientallen jaren nationaal park, waardoor er bijna niemand permanent woont. Je bereikt ze met een dagtocht vanuit Mallorca. Het water rond Cabrera behoort tot het helderste van de Balearen, en het zeeleven gedijt er goed dankzij strenge beperkingen op vissen en ankeren. Op het land vind je een oude wachttoren, een kleine haven en droge paden door de struikgewas. Wat bezoekers het meest bijblijft, is de afwezigheid van lawaai en drukte.
Sa Dragonera is een onbewoond eiland ten westen van Mallorca. Sinds de jaren 1980 is het een beschermd natuurgebied, nadat de lokale bevolking bebouwing had tegengehouden. Wandelpaden leiden langs kliffen en oude vuurtorens. Het eiland is een broedplaats voor veel zeevogels en het water eromheen is zeer helder.
Espalmador is een klein, bijna onbewoond eilandje tussen Ibiza en Formentera. Het land is vlak, de oever zanderig en licht van kleur. Er zijn geen wegen en nauwelijks gebouwen. Mensen komen er per boot om te zwemmen in rustig water of om op een wit strand te zitten, weg van drukte en lawaai.
Es Vedrà is een rotsachtig eilandje voor de westkust van Ibiza. Het rijst bijna loodrecht op uit de zee en is van ver te zien. De rots is onbewoond en afgesloten voor het publiek, omdat het een beschermd natuurgebied is. Vanaf het nabijgelegen uitkijkpunt Torre des Savinar kun je de rots in zijn geheel bekijken. Het water rondom is helder en kleine bootjes ankeren er graag. 's Avonds, als de zon ondergaat, baadt de rots in een warm licht, wat het een geliefde plek maakt voor een wandeling op het einde van de middag.
Tenerife is het grootste van de Canarische eilanden. In het midden van het eiland staat de Teide, een vulkaan waarvan de top ruim 3.700 meter hoog is en vaak in wolken gehuld is. Het landschap rondom de vulkaan is kaal en gevormd door oude lavavelden, in contrast met de groene bossen in het noorden van het eiland. In het zuiden zijn er lange stranden met licht zand, in het noorden kleine baaien met donker vulkanisch zand. De steden Santa Cruz en La Laguna hebben historische centra met gebouwen uit de 16e en 17e eeuw. Het dagelijks leven op het eiland heeft zijn eigen tempo: openluchtmarkten, visrestaurants, smalle straten en mensen die buiten zitten.
Gran Canaria is het derde grootste eiland van de Canarische Eilanden en voelt aan als een klein continent op zich. Het noorden is groen en koel, met bossen en bergdorpen. Het zuiden opent zich naar brede zandstranden en de bekende duinen van Maspalomas, waar het zand het water raakt. Wie het eiland doorkruist, komt door diepe ravijnen, terrasvormige velden en oude dorpen die nauwelijks lijken te zijn veranderd.
Lanzarote is een van de Canarische Eilanden en valt op door zijn landschap van zwarte lavavelden, overblijfselen van oude vulkaanuitbarstingen. Witte dorpen steken af tegen deze donkere bodem, en lokale wijngaarden groeien in kuilen die in de vulkanische grond zijn gegraven. De kunstenaar César Manrique heeft een diepe stempel op het eiland gedrukt: hij ontwierp ruimtes in lavaho len, creëerde openbare plekken en zorgde ervoor dat reclameborden over het hele eiland verboden werden.
Fuerteventura is het tweede grootste eiland van de Canarische Eilanden en ligt vlak bij de Afrikaanse kust. Het eiland staat bekend om zijn lange zandstranden die langs een groot deel van de kustlijn lopen. Het binnenland is droog en open, met een landschap dat aan een woestijn doet denken. De wind waait hier bijna het hele jaar sterk, waardoor het eiland populair is bij surfers en kitesurfers. De dorpen zijn klein en het dagelijks leven speelt zich vaak af aan de kust.
La Palma is een van de Canarische Eilanden en staat bekend om zijn laurierbossen, vulkanen en wandelpaden. Wandelaars trekken door de centrale caldera en langs oude lavavelden. 's Nachts is de hemel er zo donker dat de sterren bijzonder goed zichtbaar zijn, wat het eiland tot een bekend punt voor sterrenkijkers in Europa maakt. Het dagelijks leven is er rustig en nauw verbonden met de natuur.
La Gomera onderscheidt zich van de andere Canarische eilanden. Het binnenland is bedekt met een dicht laurierbos dat het hele jaar groen blijft dankzij de wolken die over de toppen hangen. Het Nationaal Park Garajonay beschermt dit oude bos, waar de bomen begroeid zijn met mos en de lucht zelfs in de zomer fris aanvoelt. Kleine dorpjes liggen verspreid over de steile hellingen. La Gomera is ook bekend om het Silbo, een fluitende taal die de bewoners gebruikten om over de diepe ravijnen heen te communiceren.
El Hierro is het meest westelijke van de grote Canarische eilanden. Het landschap bestaat uit lavavelden, dichte bossen en steile kustrotsen. Massatoerisme is hier nauwelijks aanwezig. De dorpjes zijn klein, de wegen rustig en het dagelijks leven gaat zijn eigen gang. El Hierro heeft bewust voor een andere aanpak gekozen: het eiland wekt een groot deel van zijn stroom op uit wind en water. Wie hier naartoe komt, vindt goede duikplekken, wandelpaden en een natuur die je zonder drukte kunt ontdekken.
La Graciosa is het kleinste bewoonde eiland van de Canarische Eilanden. Er zijn geen geasfalteerde wegen, alleen zandpaden die mensen te voet, per fiets of met een quad gebruiken. Een paar honderd mensen wonen in witte huizen rond een kleine vissershaven. De stranden zijn breed, bedekt met licht zand en omzoomd door rustig water. Het leven hier gaat langzaam, alsof de tijd bijna stilstaat.
Het eiland Lobos ligt tussen Fuerteventura en Lanzarote, op een korte veertocht van de noordpunt van Fuerteventura. Het is een beschermd natuurgebied zonder vaste bewoners. De bodem is vulkanisch, donker en ruw, met zoutlagunes en droge struikvegetatie. Een wandelpad loopt rondom het hele eiland, langs een kleine vuurtoren en een rotsachtige kustlijn. Het ondiepe water rondom het eiland maakt snorkelen langs de kust eenvoudig. Er zijn geen hotels of winkels, alleen open land en het geluid van zeevogels.
De Cíes-eilanden liggen aan de monding van de Ría de Vigo in Galicië en maken deel uit van het nationale park van de Atlantische eilanden. Je kunt er alleen per boot naartoe, en het aantal bezoekers per dag is beperkt. Witte zandstranden liggen aan de binnenkant van de eilanden, terwijl de zeezijde bestaat uit hoge kliffen die door de golven worden geslagen. Kustpaden lopen over de drie eilanden langs meeuwekolonies en rotsformaties.
Het eiland Ons ligt voor de Galicische kust, in de Atlantische Oceaan, en maakt deel uit van het nationale park van de Atlantische Eilanden. Het is rustiger dan de Cíes-eilanden en heeft kustpaden langs de kliffen, kleine vissersdorpjes en open uitzichten op de oceaan. Je kunt het hele eiland te voet verkennen, zeevogels bekijken en de ruige, winderige sfeer van de noordwestelijke Spaanse kust ervaren.
Het eiland Sálvora ligt in de archipel van de Rías Baixas, voor de kust van Galicië. Het is bijna onbewoond en maakt deel uit van het Nationaal Park Atlantische Eilanden. Een oude vuurtoren staat aan de oever, terwijl kleine wilde paarden vrijelijk over granieten rotsen en droog gras lopen. Het water rondom het eiland is ruw, de wind is sterk en het landschap oogt ongepolijst en afgelegen. Je kunt er alleen per boot komen.
Het eiland Arousa is via een brug verbonden met het Galicische vasteland, maar heeft zijn eigen levensritme bewaard. Vissen en schelpdierkweek staan centraal in het dagelijks leven. Dat merk je in de werkzame havens, de lokale markten en de mossel- en oesterkwekerijen die je overal in de omliggende wateren ziet. De dorpen langs de kust ademen een nuchter, maritiem karakter dat al generaties lang onveranderd is.
Het eiland Cortegada ligt voor de kust van Galicië en is bijna volledig bedekt met een dicht bos. Dit bos is een laurisilva, een zeer oud type begroeiing dat grotendeels uit Europa is verdwenen. Als je erdoorheen loopt, valt het stille op, het gefilterde licht tussen de takken en het gevoel ver van alles te zijn. Het eiland maakt deel uit van een nationaal park en heeft nauwelijks vaste bewoners.
Het eiland Tambo ligt in de ria de Pontevedra, in Galicië. Het is bedekt met bomen en was lange tijd niet toegankelijk voor bezoekers. Tegenwoordig kan het alleen worden bezocht via georganiseerde uitstapjes. Wie er aankomt, loopt door dicht bos, passeert oude stenen ruïnes en voelt dat dit een plek is die jarenlang aan zichzelf overgelaten is, met de zee altijd zichtbaar tussen de bomen.
Het eiland San Simón ligt in de Ría de Vigo, een lange zeearm in het noordwesten van Spanje. Het is klein, begroeid met bomen en doorkruist door oude stenen muren. In de loop der eeuwen deed het dienst als leprakolonie, klooster en gevangenis tijdens de Burgeroorlog. Vandaag is het een plek van herinnering en cultuur, alleen per boot bereikbaar. Wie er doorheen wandelt, voelt de aanwezigheid van een zwaar verleden.
Tabarca ligt voor de kust van Alicante en is het enige bewoonde eiland van de Valenciaansche Gemeenschap. Het kleine dorp binnen de oude vestingmuren heeft smalle straatjes en lage huizen. Rond het eiland werd het eerste mariene reservaat van Spanje ingesteld, waardoor het water rond Tabarca een beschermd gebied is waar het zeeleven goed gedijt. Snorkelaars en duikers komen hier om de onderwaterwereld te verkennen. De baaien zijn beschut en het leven op het eiland gaat er rustig aan toe.
De Columbretes-eilanden liggen voor de kust van Castellón, midden in de Middellandse Zee. De vulkanische archipel is een beschermd natuurgebied, waardoor de toegang per boot streng geregeld is en er nauwelijks mensen wonen. Onder water is het zeeleven bijzonder rijk, wat duikers uit heel Spanje aantrekt. Boven water zijn de eilanden rotsachtig en winderig, met een vuurtoren als enig opvallend bouwwerk.
Het eiland Benidorm is een klein, driehoekig eilandje dat goed te zien is vanaf de stranden van Benidorm. Een korte boottocht brengt je er in enkele minuten. Er staan geen gebouwen op het eiland zelf, en het water eromheen is diep en open. Bezoekers komen er zwemmen, snorkelen of gewoon kijken naar de stad vanuit zee.
Nueva Tabarca is het enige bewoonde eiland van de Valenciaanse Gemeenschap. Achter de oude stenen muren staan lage witte huizen langs smalle steegjes die naar de kerk leiden, en het dagelijkse leven speelt zich voornamelijk buiten af. Het eiland maakt deel uit van de Tabarca-archipel en was vroeger een versterkte nederzetting. Tegenwoordig komen bezoekers per boot vanuit Alicante om door het kleine historische centrum te wandelen en te zwemmen in de omliggende kreken.
Het eiland Santa Clara ligt midden in de baai van La Concha, vlak voor de kust van San Sebastián. Het is een klein eiland met een zandstrand en paden die langs de rotsachtige randen lopen. Aan één kant staat een vuurtoren met uitzicht over de baai en de stad. In de zomer varen kleine bootjes van de stad naar het eiland. Het eiland is een vast onderdeel van het dagelijkse beeld van de baai en is goed te zien vanaf de boulevard.
San Juan de Gaztelugatxe is een rotsachtig eilandje dat uitsteekt in zee langs de Baskische kust, verbonden met het vasteland door een lange stenen trap. Bovenaan staat een kleine kapel die al sinds de Middeleeuwen pelgrims trekt. Het pad klimt steil omhoog, met de zee die aan beide kanten tegen de kliffen slaat. De wind is er bijna altijd aanwezig. Het is een plek die je alleen echt kunt begrijpen te voet, met de golven ver beneden je.
In dit artikel
30 plaatsen om te ontdekken — Mis de laatste niet!
Mallorca is het grootste eiland van de Balearen. De hoofdstad Palma heeft een gotische kathedraal en een historisch centrum met smalle straatjes. In het noorden loopt de Serra de Tramuntana langs de kust, met stenen dorpen, olijfgaarden en uitzichten op zee. De kustlijn wisselt tussen rotsachtige baaien en zandstranden, waarbij het water van groen naar blauw verkleurt afhankelijk van het licht. In het binnenland gaat het leven rustig verder tussen amandelboomgaarden, oude herenhuizen en kleine marktplaatsen.
Menorca is het rustigste van de Balearen. De kustlijn wisselt tussen rotsachtige baaien en lange zandstranden. Binnenin zijn er lage heuvels, droge stenen muurtjes en kleine dorpjes waar het leven langzaam gaat. De Camí de Cavalls is een oud ruiterpad dat het hele eiland omcirkelt en wandelaars direct toegang geeft tot de kust. Menorca heeft ook een hoge concentratie prehistorische sites, met taulas, navetas en talayots verspreid over het landschap.
Ibiza is een Baleaars eiland dat veel meer te bieden heeft dan zijn reputatie als feestbestemming. De dorpen in het binnenland zijn gebouwd van witte steen, met smalle straatjes en een rustig dagelijks leven. Langs de kust wisselen kleine baaien zich af met zandstranden, en het water kleurt blauw of groen afhankelijk van het licht. Het binnenland verrast met amandelbomen, dennenbossen en oude boerderijen die ver weg voelen van de drukte.
Formentera is het kleinste eiland van de Balearen en ligt net ten zuiden van Ibiza. Het is alleen per veerboot te bereiken, wat het een rustiger karakter geeft dan de naburige eilanden. De stranden, zoals Ses Illetes, hebben ondiep, lichtgekleurd water en fijn zand dat ononderbroken doorloopt. Het eiland is vlak genoeg om het bijna volledig per fiets te verkennen, over paden die langs zoutpannen, dennenbossen en kleine wijnbouwdorpjes lopen.
Cabrera is een beschermd eilandengroep voor de zuidpunt van Mallorca. De eilanden zijn al tientallen jaren nationaal park, waardoor er bijna niemand permanent woont. Je bereikt ze met een dagtocht vanuit Mallorca. Het water rond Cabrera behoort tot het helderste van de Balearen, en het zeeleven gedijt er goed dankzij strenge beperkingen op vissen en ankeren. Op het land vind je een oude wachttoren, een kleine haven en droge paden door de struikgewas. Wat bezoekers het meest bijblijft, is de afwezigheid van lawaai en drukte.
Sa Dragonera is een onbewoond eiland ten westen van Mallorca. Sinds de jaren 1980 is het een beschermd natuurgebied, nadat de lokale bevolking bebouwing had tegengehouden. Wandelpaden leiden langs kliffen en oude vuurtorens. Het eiland is een broedplaats voor veel zeevogels en het water eromheen is zeer helder.
Espalmador is een klein, bijna onbewoond eilandje tussen Ibiza en Formentera. Het land is vlak, de oever zanderig en licht van kleur. Er zijn geen wegen en nauwelijks gebouwen. Mensen komen er per boot om te zwemmen in rustig water of om op een wit strand te zitten, weg van drukte en lawaai.
Es Vedrà is een rotsachtig eilandje voor de westkust van Ibiza. Het rijst bijna loodrecht op uit de zee en is van ver te zien. De rots is onbewoond en afgesloten voor het publiek, omdat het een beschermd natuurgebied is. Vanaf het nabijgelegen uitkijkpunt Torre des Savinar kun je de rots in zijn geheel bekijken. Het water rondom is helder en kleine bootjes ankeren er graag. 's Avonds, als de zon ondergaat, baadt de rots in een warm licht, wat het een geliefde plek maakt voor een wandeling op het einde van de middag.
Tenerife is het grootste van de Canarische eilanden. In het midden van het eiland staat de Teide, een vulkaan waarvan de top ruim 3.700 meter hoog is en vaak in wolken gehuld is. Het landschap rondom de vulkaan is kaal en gevormd door oude lavavelden, in contrast met de groene bossen in het noorden van het eiland. In het zuiden zijn er lange stranden met licht zand, in het noorden kleine baaien met donker vulkanisch zand. De steden Santa Cruz en La Laguna hebben historische centra met gebouwen uit de 16e en 17e eeuw. Het dagelijks leven op het eiland heeft zijn eigen tempo: openluchtmarkten, visrestaurants, smalle straten en mensen die buiten zitten.
Gran Canaria is het derde grootste eiland van de Canarische Eilanden en voelt aan als een klein continent op zich. Het noorden is groen en koel, met bossen en bergdorpen. Het zuiden opent zich naar brede zandstranden en de bekende duinen van Maspalomas, waar het zand het water raakt. Wie het eiland doorkruist, komt door diepe ravijnen, terrasvormige velden en oude dorpen die nauwelijks lijken te zijn veranderd.
Lanzarote is een van de Canarische Eilanden en valt op door zijn landschap van zwarte lavavelden, overblijfselen van oude vulkaanuitbarstingen. Witte dorpen steken af tegen deze donkere bodem, en lokale wijngaarden groeien in kuilen die in de vulkanische grond zijn gegraven. De kunstenaar César Manrique heeft een diepe stempel op het eiland gedrukt: hij ontwierp ruimtes in lavaho len, creëerde openbare plekken en zorgde ervoor dat reclameborden over het hele eiland verboden werden.
Fuerteventura is het tweede grootste eiland van de Canarische Eilanden en ligt vlak bij de Afrikaanse kust. Het eiland staat bekend om zijn lange zandstranden die langs een groot deel van de kustlijn lopen. Het binnenland is droog en open, met een landschap dat aan een woestijn doet denken. De wind waait hier bijna het hele jaar sterk, waardoor het eiland populair is bij surfers en kitesurfers. De dorpen zijn klein en het dagelijks leven speelt zich vaak af aan de kust.
La Palma is een van de Canarische Eilanden en staat bekend om zijn laurierbossen, vulkanen en wandelpaden. Wandelaars trekken door de centrale caldera en langs oude lavavelden. 's Nachts is de hemel er zo donker dat de sterren bijzonder goed zichtbaar zijn, wat het eiland tot een bekend punt voor sterrenkijkers in Europa maakt. Het dagelijks leven is er rustig en nauw verbonden met de natuur.
La Gomera onderscheidt zich van de andere Canarische eilanden. Het binnenland is bedekt met een dicht laurierbos dat het hele jaar groen blijft dankzij de wolken die over de toppen hangen. Het Nationaal Park Garajonay beschermt dit oude bos, waar de bomen begroeid zijn met mos en de lucht zelfs in de zomer fris aanvoelt. Kleine dorpjes liggen verspreid over de steile hellingen. La Gomera is ook bekend om het Silbo, een fluitende taal die de bewoners gebruikten om over de diepe ravijnen heen te communiceren.
El Hierro is het meest westelijke van de grote Canarische eilanden. Het landschap bestaat uit lavavelden, dichte bossen en steile kustrotsen. Massatoerisme is hier nauwelijks aanwezig. De dorpjes zijn klein, de wegen rustig en het dagelijks leven gaat zijn eigen gang. El Hierro heeft bewust voor een andere aanpak gekozen: het eiland wekt een groot deel van zijn stroom op uit wind en water. Wie hier naartoe komt, vindt goede duikplekken, wandelpaden en een natuur die je zonder drukte kunt ontdekken.
La Graciosa is het kleinste bewoonde eiland van de Canarische Eilanden. Er zijn geen geasfalteerde wegen, alleen zandpaden die mensen te voet, per fiets of met een quad gebruiken. Een paar honderd mensen wonen in witte huizen rond een kleine vissershaven. De stranden zijn breed, bedekt met licht zand en omzoomd door rustig water. Het leven hier gaat langzaam, alsof de tijd bijna stilstaat.
Het eiland Lobos ligt tussen Fuerteventura en Lanzarote, op een korte veertocht van de noordpunt van Fuerteventura. Het is een beschermd natuurgebied zonder vaste bewoners. De bodem is vulkanisch, donker en ruw, met zoutlagunes en droge struikvegetatie. Een wandelpad loopt rondom het hele eiland, langs een kleine vuurtoren en een rotsachtige kustlijn. Het ondiepe water rondom het eiland maakt snorkelen langs de kust eenvoudig. Er zijn geen hotels of winkels, alleen open land en het geluid van zeevogels.
De Cíes-eilanden liggen aan de monding van de Ría de Vigo in Galicië en maken deel uit van het nationale park van de Atlantische eilanden. Je kunt er alleen per boot naartoe, en het aantal bezoekers per dag is beperkt. Witte zandstranden liggen aan de binnenkant van de eilanden, terwijl de zeezijde bestaat uit hoge kliffen die door de golven worden geslagen. Kustpaden lopen over de drie eilanden langs meeuwekolonies en rotsformaties.
Het eiland Ons ligt voor de Galicische kust, in de Atlantische Oceaan, en maakt deel uit van het nationale park van de Atlantische Eilanden. Het is rustiger dan de Cíes-eilanden en heeft kustpaden langs de kliffen, kleine vissersdorpjes en open uitzichten op de oceaan. Je kunt het hele eiland te voet verkennen, zeevogels bekijken en de ruige, winderige sfeer van de noordwestelijke Spaanse kust ervaren.
Het eiland Sálvora ligt in de archipel van de Rías Baixas, voor de kust van Galicië. Het is bijna onbewoond en maakt deel uit van het Nationaal Park Atlantische Eilanden. Een oude vuurtoren staat aan de oever, terwijl kleine wilde paarden vrijelijk over granieten rotsen en droog gras lopen. Het water rondom het eiland is ruw, de wind is sterk en het landschap oogt ongepolijst en afgelegen. Je kunt er alleen per boot komen.
Het eiland Arousa is via een brug verbonden met het Galicische vasteland, maar heeft zijn eigen levensritme bewaard. Vissen en schelpdierkweek staan centraal in het dagelijks leven. Dat merk je in de werkzame havens, de lokale markten en de mossel- en oesterkwekerijen die je overal in de omliggende wateren ziet. De dorpen langs de kust ademen een nuchter, maritiem karakter dat al generaties lang onveranderd is.
Het eiland Cortegada ligt voor de kust van Galicië en is bijna volledig bedekt met een dicht bos. Dit bos is een laurisilva, een zeer oud type begroeiing dat grotendeels uit Europa is verdwenen. Als je erdoorheen loopt, valt het stille op, het gefilterde licht tussen de takken en het gevoel ver van alles te zijn. Het eiland maakt deel uit van een nationaal park en heeft nauwelijks vaste bewoners.
Het eiland Tambo ligt in de ria de Pontevedra, in Galicië. Het is bedekt met bomen en was lange tijd niet toegankelijk voor bezoekers. Tegenwoordig kan het alleen worden bezocht via georganiseerde uitstapjes. Wie er aankomt, loopt door dicht bos, passeert oude stenen ruïnes en voelt dat dit een plek is die jarenlang aan zichzelf overgelaten is, met de zee altijd zichtbaar tussen de bomen.
Het eiland San Simón ligt in de Ría de Vigo, een lange zeearm in het noordwesten van Spanje. Het is klein, begroeid met bomen en doorkruist door oude stenen muren. In de loop der eeuwen deed het dienst als leprakolonie, klooster en gevangenis tijdens de Burgeroorlog. Vandaag is het een plek van herinnering en cultuur, alleen per boot bereikbaar. Wie er doorheen wandelt, voelt de aanwezigheid van een zwaar verleden.
Tabarca ligt voor de kust van Alicante en is het enige bewoonde eiland van de Valenciaansche Gemeenschap. Het kleine dorp binnen de oude vestingmuren heeft smalle straatjes en lage huizen. Rond het eiland werd het eerste mariene reservaat van Spanje ingesteld, waardoor het water rond Tabarca een beschermd gebied is waar het zeeleven goed gedijt. Snorkelaars en duikers komen hier om de onderwaterwereld te verkennen. De baaien zijn beschut en het leven op het eiland gaat er rustig aan toe.
De Columbretes-eilanden liggen voor de kust van Castellón, midden in de Middellandse Zee. De vulkanische archipel is een beschermd natuurgebied, waardoor de toegang per boot streng geregeld is en er nauwelijks mensen wonen. Onder water is het zeeleven bijzonder rijk, wat duikers uit heel Spanje aantrekt. Boven water zijn de eilanden rotsachtig en winderig, met een vuurtoren als enig opvallend bouwwerk.
Het eiland Benidorm is een klein, driehoekig eilandje dat goed te zien is vanaf de stranden van Benidorm. Een korte boottocht brengt je er in enkele minuten. Er staan geen gebouwen op het eiland zelf, en het water eromheen is diep en open. Bezoekers komen er zwemmen, snorkelen of gewoon kijken naar de stad vanuit zee.
Nueva Tabarca is het enige bewoonde eiland van de Valenciaanse Gemeenschap. Achter de oude stenen muren staan lage witte huizen langs smalle steegjes die naar de kerk leiden, en het dagelijkse leven speelt zich voornamelijk buiten af. Het eiland maakt deel uit van de Tabarca-archipel en was vroeger een versterkte nederzetting. Tegenwoordig komen bezoekers per boot vanuit Alicante om door het kleine historische centrum te wandelen en te zwemmen in de omliggende kreken.
Het eiland Santa Clara ligt midden in de baai van La Concha, vlak voor de kust van San Sebastián. Het is een klein eiland met een zandstrand en paden die langs de rotsachtige randen lopen. Aan één kant staat een vuurtoren met uitzicht over de baai en de stad. In de zomer varen kleine bootjes van de stad naar het eiland. Het eiland is een vast onderdeel van het dagelijkse beeld van de baai en is goed te zien vanaf de boulevard.
San Juan de Gaztelugatxe is een rotsachtig eilandje dat uitsteekt in zee langs de Baskische kust, verbonden met het vasteland door een lange stenen trap. Bovenaan staat een kleine kapel die al sinds de Middeleeuwen pelgrims trekt. Het pad klimt steil omhoog, met de zee die aan beide kanten tegen de kliffen slaat. De wind is er bijna altijd aanwezig. Het is een plek die je alleen echt kunt begrijpen te voet, met de golven ver beneden je.
Mallorca is het grootste eiland van de Balearen. De hoofdstad Palma heeft een gotische kathedraal en een historisch centrum met smalle straatjes. In het noorden loopt de Serra de Tramuntana langs de kust, met stenen dorpen, olijfgaarden en uitzichten op zee. De kustlijn wisselt tussen rotsachtige baaien en zandstranden, waarbij het water van groen naar blauw verkleurt afhankelijk van het licht. In het binnenland gaat het leven rustig verder tussen amandelboomgaarden, oude herenhuizen en kleine marktplaatsen.
Menorca is het rustigste van de Balearen. De kustlijn wisselt tussen rotsachtige baaien en lange zandstranden. Binnenin zijn er lage heuvels, droge stenen muurtjes en kleine dorpjes waar het leven langzaam gaat. De Camí de Cavalls is een oud ruiterpad dat het hele eiland omcirkelt en wandelaars direct toegang geeft tot de kust. Menorca heeft ook een hoge concentratie prehistorische sites, met taulas, navetas en talayots verspreid over het landschap.
Ibiza is een Baleaars eiland dat veel meer te bieden heeft dan zijn reputatie als feestbestemming. De dorpen in het binnenland zijn gebouwd van witte steen, met smalle straatjes en een rustig dagelijks leven. Langs de kust wisselen kleine baaien zich af met zandstranden, en het water kleurt blauw of groen afhankelijk van het licht. Het binnenland verrast met amandelbomen, dennenbossen en oude boerderijen die ver weg voelen van de drukte.
Formentera is het kleinste eiland van de Balearen en ligt net ten zuiden van Ibiza. Het is alleen per veerboot te bereiken, wat het een rustiger karakter geeft dan de naburige eilanden. De stranden, zoals Ses Illetes, hebben ondiep, lichtgekleurd water en fijn zand dat ononderbroken doorloopt. Het eiland is vlak genoeg om het bijna volledig per fiets te verkennen, over paden die langs zoutpannen, dennenbossen en kleine wijnbouwdorpjes lopen.
Cabrera is een beschermd eilandengroep voor de zuidpunt van Mallorca. De eilanden zijn al tientallen jaren nationaal park, waardoor er bijna niemand permanent woont. Je bereikt ze met een dagtocht vanuit Mallorca. Het water rond Cabrera behoort tot het helderste van de Balearen, en het zeeleven gedijt er goed dankzij strenge beperkingen op vissen en ankeren. Op het land vind je een oude wachttoren, een kleine haven en droge paden door de struikgewas. Wat bezoekers het meest bijblijft, is de afwezigheid van lawaai en drukte.
Sa Dragonera is een onbewoond eiland ten westen van Mallorca. Sinds de jaren 1980 is het een beschermd natuurgebied, nadat de lokale bevolking bebouwing had tegengehouden. Wandelpaden leiden langs kliffen en oude vuurtorens. Het eiland is een broedplaats voor veel zeevogels en het water eromheen is zeer helder.
Espalmador is een klein, bijna onbewoond eilandje tussen Ibiza en Formentera. Het land is vlak, de oever zanderig en licht van kleur. Er zijn geen wegen en nauwelijks gebouwen. Mensen komen er per boot om te zwemmen in rustig water of om op een wit strand te zitten, weg van drukte en lawaai.
Es Vedrà is een rotsachtig eilandje voor de westkust van Ibiza. Het rijst bijna loodrecht op uit de zee en is van ver te zien. De rots is onbewoond en afgesloten voor het publiek, omdat het een beschermd natuurgebied is. Vanaf het nabijgelegen uitkijkpunt Torre des Savinar kun je de rots in zijn geheel bekijken. Het water rondom is helder en kleine bootjes ankeren er graag. 's Avonds, als de zon ondergaat, baadt de rots in een warm licht, wat het een geliefde plek maakt voor een wandeling op het einde van de middag.
Tenerife is het grootste van de Canarische eilanden. In het midden van het eiland staat de Teide, een vulkaan waarvan de top ruim 3.700 meter hoog is en vaak in wolken gehuld is. Het landschap rondom de vulkaan is kaal en gevormd door oude lavavelden, in contrast met de groene bossen in het noorden van het eiland. In het zuiden zijn er lange stranden met licht zand, in het noorden kleine baaien met donker vulkanisch zand. De steden Santa Cruz en La Laguna hebben historische centra met gebouwen uit de 16e en 17e eeuw. Het dagelijks leven op het eiland heeft zijn eigen tempo: openluchtmarkten, visrestaurants, smalle straten en mensen die buiten zitten.
Gran Canaria is het derde grootste eiland van de Canarische Eilanden en voelt aan als een klein continent op zich. Het noorden is groen en koel, met bossen en bergdorpen. Het zuiden opent zich naar brede zandstranden en de bekende duinen van Maspalomas, waar het zand het water raakt. Wie het eiland doorkruist, komt door diepe ravijnen, terrasvormige velden en oude dorpen die nauwelijks lijken te zijn veranderd.
Lanzarote is een van de Canarische Eilanden en valt op door zijn landschap van zwarte lavavelden, overblijfselen van oude vulkaanuitbarstingen. Witte dorpen steken af tegen deze donkere bodem, en lokale wijngaarden groeien in kuilen die in de vulkanische grond zijn gegraven. De kunstenaar César Manrique heeft een diepe stempel op het eiland gedrukt: hij ontwierp ruimtes in lavaho len, creëerde openbare plekken en zorgde ervoor dat reclameborden over het hele eiland verboden werden.
Fuerteventura is het tweede grootste eiland van de Canarische Eilanden en ligt vlak bij de Afrikaanse kust. Het eiland staat bekend om zijn lange zandstranden die langs een groot deel van de kustlijn lopen. Het binnenland is droog en open, met een landschap dat aan een woestijn doet denken. De wind waait hier bijna het hele jaar sterk, waardoor het eiland populair is bij surfers en kitesurfers. De dorpen zijn klein en het dagelijks leven speelt zich vaak af aan de kust.
La Palma is een van de Canarische Eilanden en staat bekend om zijn laurierbossen, vulkanen en wandelpaden. Wandelaars trekken door de centrale caldera en langs oude lavavelden. 's Nachts is de hemel er zo donker dat de sterren bijzonder goed zichtbaar zijn, wat het eiland tot een bekend punt voor sterrenkijkers in Europa maakt. Het dagelijks leven is er rustig en nauw verbonden met de natuur.
La Gomera onderscheidt zich van de andere Canarische eilanden. Het binnenland is bedekt met een dicht laurierbos dat het hele jaar groen blijft dankzij de wolken die over de toppen hangen. Het Nationaal Park Garajonay beschermt dit oude bos, waar de bomen begroeid zijn met mos en de lucht zelfs in de zomer fris aanvoelt. Kleine dorpjes liggen verspreid over de steile hellingen. La Gomera is ook bekend om het Silbo, een fluitende taal die de bewoners gebruikten om over de diepe ravijnen heen te communiceren.
El Hierro is het meest westelijke van de grote Canarische eilanden. Het landschap bestaat uit lavavelden, dichte bossen en steile kustrotsen. Massatoerisme is hier nauwelijks aanwezig. De dorpjes zijn klein, de wegen rustig en het dagelijks leven gaat zijn eigen gang. El Hierro heeft bewust voor een andere aanpak gekozen: het eiland wekt een groot deel van zijn stroom op uit wind en water. Wie hier naartoe komt, vindt goede duikplekken, wandelpaden en een natuur die je zonder drukte kunt ontdekken.
La Graciosa is het kleinste bewoonde eiland van de Canarische Eilanden. Er zijn geen geasfalteerde wegen, alleen zandpaden die mensen te voet, per fiets of met een quad gebruiken. Een paar honderd mensen wonen in witte huizen rond een kleine vissershaven. De stranden zijn breed, bedekt met licht zand en omzoomd door rustig water. Het leven hier gaat langzaam, alsof de tijd bijna stilstaat.
Het eiland Lobos ligt tussen Fuerteventura en Lanzarote, op een korte veertocht van de noordpunt van Fuerteventura. Het is een beschermd natuurgebied zonder vaste bewoners. De bodem is vulkanisch, donker en ruw, met zoutlagunes en droge struikvegetatie. Een wandelpad loopt rondom het hele eiland, langs een kleine vuurtoren en een rotsachtige kustlijn. Het ondiepe water rondom het eiland maakt snorkelen langs de kust eenvoudig. Er zijn geen hotels of winkels, alleen open land en het geluid van zeevogels.
De Cíes-eilanden liggen aan de monding van de Ría de Vigo in Galicië en maken deel uit van het nationale park van de Atlantische eilanden. Je kunt er alleen per boot naartoe, en het aantal bezoekers per dag is beperkt. Witte zandstranden liggen aan de binnenkant van de eilanden, terwijl de zeezijde bestaat uit hoge kliffen die door de golven worden geslagen. Kustpaden lopen over de drie eilanden langs meeuwekolonies en rotsformaties.
Het eiland Ons ligt voor de Galicische kust, in de Atlantische Oceaan, en maakt deel uit van het nationale park van de Atlantische Eilanden. Het is rustiger dan de Cíes-eilanden en heeft kustpaden langs de kliffen, kleine vissersdorpjes en open uitzichten op de oceaan. Je kunt het hele eiland te voet verkennen, zeevogels bekijken en de ruige, winderige sfeer van de noordwestelijke Spaanse kust ervaren.
Het eiland Sálvora ligt in de archipel van de Rías Baixas, voor de kust van Galicië. Het is bijna onbewoond en maakt deel uit van het Nationaal Park Atlantische Eilanden. Een oude vuurtoren staat aan de oever, terwijl kleine wilde paarden vrijelijk over granieten rotsen en droog gras lopen. Het water rondom het eiland is ruw, de wind is sterk en het landschap oogt ongepolijst en afgelegen. Je kunt er alleen per boot komen.
Het eiland Arousa is via een brug verbonden met het Galicische vasteland, maar heeft zijn eigen levensritme bewaard. Vissen en schelpdierkweek staan centraal in het dagelijks leven. Dat merk je in de werkzame havens, de lokale markten en de mossel- en oesterkwekerijen die je overal in de omliggende wateren ziet. De dorpen langs de kust ademen een nuchter, maritiem karakter dat al generaties lang onveranderd is.
Het eiland Cortegada ligt voor de kust van Galicië en is bijna volledig bedekt met een dicht bos. Dit bos is een laurisilva, een zeer oud type begroeiing dat grotendeels uit Europa is verdwenen. Als je erdoorheen loopt, valt het stille op, het gefilterde licht tussen de takken en het gevoel ver van alles te zijn. Het eiland maakt deel uit van een nationaal park en heeft nauwelijks vaste bewoners.
Het eiland Tambo ligt in de ria de Pontevedra, in Galicië. Het is bedekt met bomen en was lange tijd niet toegankelijk voor bezoekers. Tegenwoordig kan het alleen worden bezocht via georganiseerde uitstapjes. Wie er aankomt, loopt door dicht bos, passeert oude stenen ruïnes en voelt dat dit een plek is die jarenlang aan zichzelf overgelaten is, met de zee altijd zichtbaar tussen de bomen.
Het eiland San Simón ligt in de Ría de Vigo, een lange zeearm in het noordwesten van Spanje. Het is klein, begroeid met bomen en doorkruist door oude stenen muren. In de loop der eeuwen deed het dienst als leprakolonie, klooster en gevangenis tijdens de Burgeroorlog. Vandaag is het een plek van herinnering en cultuur, alleen per boot bereikbaar. Wie er doorheen wandelt, voelt de aanwezigheid van een zwaar verleden.
Tabarca ligt voor de kust van Alicante en is het enige bewoonde eiland van de Valenciaansche Gemeenschap. Het kleine dorp binnen de oude vestingmuren heeft smalle straatjes en lage huizen. Rond het eiland werd het eerste mariene reservaat van Spanje ingesteld, waardoor het water rond Tabarca een beschermd gebied is waar het zeeleven goed gedijt. Snorkelaars en duikers komen hier om de onderwaterwereld te verkennen. De baaien zijn beschut en het leven op het eiland gaat er rustig aan toe.
De Columbretes-eilanden liggen voor de kust van Castellón, midden in de Middellandse Zee. De vulkanische archipel is een beschermd natuurgebied, waardoor de toegang per boot streng geregeld is en er nauwelijks mensen wonen. Onder water is het zeeleven bijzonder rijk, wat duikers uit heel Spanje aantrekt. Boven water zijn de eilanden rotsachtig en winderig, met een vuurtoren als enig opvallend bouwwerk.
Het eiland Benidorm is een klein, driehoekig eilandje dat goed te zien is vanaf de stranden van Benidorm. Een korte boottocht brengt je er in enkele minuten. Er staan geen gebouwen op het eiland zelf, en het water eromheen is diep en open. Bezoekers komen er zwemmen, snorkelen of gewoon kijken naar de stad vanuit zee.
Nueva Tabarca is het enige bewoonde eiland van de Valenciaanse Gemeenschap. Achter de oude stenen muren staan lage witte huizen langs smalle steegjes die naar de kerk leiden, en het dagelijkse leven speelt zich voornamelijk buiten af. Het eiland maakt deel uit van de Tabarca-archipel en was vroeger een versterkte nederzetting. Tegenwoordig komen bezoekers per boot vanuit Alicante om door het kleine historische centrum te wandelen en te zwemmen in de omliggende kreken.
Het eiland Santa Clara ligt midden in de baai van La Concha, vlak voor de kust van San Sebastián. Het is een klein eiland met een zandstrand en paden die langs de rotsachtige randen lopen. Aan één kant staat een vuurtoren met uitzicht over de baai en de stad. In de zomer varen kleine bootjes van de stad naar het eiland. Het eiland is een vast onderdeel van het dagelijkse beeld van de baai en is goed te zien vanaf de boulevard.
San Juan de Gaztelugatxe is een rotsachtig eilandje dat uitsteekt in zee langs de Baskische kust, verbonden met het vasteland door een lange stenen trap. Bovenaan staat een kleine kapel die al sinds de Middeleeuwen pelgrims trekt. Het pad klimt steil omhoog, met de zee die aan beide kanten tegen de kliffen slaat. De wind is er bijna altijd aanwezig. Het is een plek die je alleen echt kunt begrijpen te voet, met de golven ver beneden je.
Als je buiten het seizoen reist, ontdek je bijna verlaten eilanden waar de tijd lijkt stil te staan. De lokale bewoners vertellen je graag over hun tradities en het leven op het eiland, ver weg van de drukte van toeristen in de zomermaanden.
