De Oirase-kloof ligt in de prefectuur Aomori en is een van de meest bezochte natuurgebieden in de Tohoku-regio. Een heldere rivier stroomt door een oud bos, langs met mos bedekte rotsen en een reeks kleine watervallen. In de herfst kleuren de bomen rood en oranje, wat veel bezoekers uit heel Japan aantrekt. Een wandelpad volgt de rivier over meerdere kilometers, zodat je de kloof op je eigen tempo kunt verkennen.

Het Towada-meer is een groot caldeirameer omringd door beboste bergen. Het water neemt verschillende blauwtinten aan afhankelijk van het licht en het seizoen. In de herfst kleuren de hellingen rood en goud, waardoor dit een van de meest bezochte plaatsen in de Tohoku-regio is. Rustige paden lopen langs de oever en bieden de gelegenheid om te wandelen en van de natuur te genieten. Het meer ligt op de grens tussen de prefecturen Aomori en Akita.

Hirosaki Castle is een van de weinige feodale kastelen in Japan die nog in hun oorspronkelijke staat bestaan. Gebouwd in de 17e eeuw, ligt het midden in een park waar kersenbomen elke lente bloeien. Als de bloemblaadjes vallen, bedekken ze de slotgracht met roze. In de herfst kleuren de bomen rood en goud. Binnen het kasteel zijn wapenrustingen, wapens en voorwerpen te zien uit de tijd van de Tsugaru-heren, die deze streek eeuwenlang bestuurden.

Shirakami Sanchi is een groot beukenbosgebied dat zich uitstrekt over de grens tussen de prefecturen Aomori en Akita. Het is een van de laatste grote oerbossen van beukenbomen in Oost-Azië en is erkend als UNESCO Werelderfgoed. Wie door dit bos wandelt, ontdekt diepe ravijnen, heldere beken en een stilte die ver verwijderd lijkt van het dagelijks leven. De bomen zijn zeer oud, de begroeiing dicht, en elk seizoen geeft het bos een nieuw gezicht.

De Hakkoda-bergen verheffen zich boven de prefectuur Aomori als een vulkanisch massief dat met elk seizoen van gezicht verandert. In de herfst kleuren de hellingen diep rood en oranje, wat wandelaars uit de hele regio aantrekt. In de winter bedekt zware sneeuwval de paden en bomen, waardoor het landschap aanvoelt als een andere wereld. Warme bronnen in de omgeving bieden een verwarmende rustplek na een dag op de berg.

Het Aomori Nebuta Museum WA RASSE staat aan de haven van Aomori en herbergt de reusachtige lichtgevende wagens die elke zomer door de straten van de stad trekken tijdens het Nebuta-festival. Binnen kunnen bezoekers rondom de grote figuren van papier en ijzerdraad lopen en het vakmanschap achter elke wagen van dichtbij bekijken. Het museum is het hele jaar open, zodat het festival ook buiten het zomerseizoen te ontdekken is.

De samurai-wijk van Kakunodate is een historische wijk in de prefectuur Akita die een concreet beeld geeft van het feodale Japan. De oude woningen van samurai-families staan nog langs brede straten, omzoomd door kersenbomen die in de lente bloeien. Wie door de smalle straatjes loopt, ziet houten poorten, lemen muren en binnentui nen die laten zien hoe deze families eeuwen geleden leefden. Kakunodate wordt vaak het Kyoto van het Noorden genoemd, omdat de stad haar oude karakter grotendeels heeft bewaard.

Nyuto Onsenkyo is een groep traditionele ryokan en warmwaterbaden diep in de bergen van de prefectuur Akita. Elke herberg heeft zijn eigen bron, met water dat per bad verschilt in kleur en mineraalgehalte. De houten gebouwen, het opstijgende stoom en het omringende bos geven het gevoel dat je ver teruggaat in de tijd. Het is een van de meest traditionele onsen-ervaringen in de regio Tohoku, waar bezoekers komen om te baden, te rusten en zich los te maken van het moderne leven in een omgeving die in eeuwen nauwelijks is veranderd.

Het Tazawa-meer in de prefectuur Akita is het diepste meer van Japan. Het water verandert van tint tussen verschillende blauwtinten, afhankelijk van het licht en het tijdstip van de dag. De omliggende bergen kleuren rood en goud in de herfst, terwijl de winter de oevers bedekt met sneeuw. Vlak bij het water staat een bronzen standbeeld van Tatsuko, een figuur uit de plaatselijke legende. Wandelpaden lopen door de bossen rondom het meer en bieden uitzichtpunten over het water.

Het schiereiland Oga steekt uit in de Japanse Zee en is vooral bekend als de thuisbasis van de Namahage, een van de meest herkenbare volkstradities in de regio Akita. Tijdens dit ritueel trekken mannen in duivelmaskers en kostuums van stro langs de deuren in lokale dorpen, vooral op oudejaarsavond, om te waarschuwen tegen luiheid en slecht gedrag. Een museum op het schiereiland vertelt het verhaal van deze figuren en hoe de traditie van generatie op generatie is doorgegeven. De kustlijn is rotsachtig en open naar de zee, wat het gebied een ruw en winderig karakter geeft dat verschilt van de rest van Tohoku.

Hachimantai is een hoog vulkanisch plateau op de grens van de prefecturen Akita en Iwate. Het landschap is bezaaid met kleine meren, moerassen en hete bronnen die door scheuren in de grond omhoogkomen. In de herfst kleuren de bossen rood, oranje en geel, wat veel bezoekers trekt. In de winter verdwijnt het plateau onder een dikke laag sneeuw en worden de wegen geflankeerd door sneeuwmuren die ver boven een mensenhoofd uitsteken. De thermale baden in de omgeving worden al eeuwen gebruikt en bieden warmte na een wandeling in de koude lucht.

Hiraizumi was ooit een machtige stad in het noorden van Japan, die met Kyoto concurreerde in rijkdom en invloed. Vandaag de dag bewaard Hiraizumi tempels, tuinen en archeologische sites uit de 11e en 12e eeuw, die erkend zijn als UNESCO-werelderfgoed. Door de terreinen van Chuson-ji of Motsu-ji te lopen, krijg je een goed beeld van hoe belangrijk deze stad ooit was tijdens het feodale tijdperk.

De Chuson-ji-tempel staat op een bebost heuvel in Hiraizumi, een kleine stad in de prefectuur Iwate. Bezoekers lopen een lang, schaduwrijk pad op, omzoomd door oude Japanse cederboomen, voordat ze het tempelterrein bereiken. Het middelpunt is de Konjikido, een kleine vergulde zaal uit de 12e eeuw, volledig bedekt met bladgoud. Het is een van de oudste bewaard gebleven bouwwerken van dit type in Japan en is tegenwoordig ondergebracht in een modern beschermend gebouw. De tempel werd in 2011 opgenomen op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO vanwege de band met de Fujiwara-clan, die ooit over dit deel van Noord-Japan heerste.

De Geibikei-kloof, in de prefectuur Iwate, is een smalle canyon uitgehouwen door een langzaam stromende rivier. Hoge kalkstenen wanden rijzen aan beide kanten van het water op, en het licht valt anders op de rotswanden naargelang het seizoen. Je verkent de kloof in een platte houten boot, voortgeduwd door een bootsman met een stok. De tocht duurt ongeveer een uur, heen en terug tot het einde van de canyon. Het is een van die stille momenten die het noorden van Japan goed kent.

Jodogahama is een strand aan de kust van de prefectuur Iwate in het noorden van Japan. Het water heeft een diepe blauwe kleur en witte rotsformaties steken recht uit de zee omhoog. Het strand maakt deel uit van het nationaal park Rikuchu Kaigan, langs een grillige kustlijn die door erosie door de eeuwen heen is gevormd. Bezoekers kunnen kleine bootjes huren om de rotsen van dichtbij te bekijken of gewoon langs het water wandelen.

De Ryusendo-grot, gelegen in de prefectuur Iwate, is een van de grootste kalksteengrotten van Japan. Binnenin tonen ondergrondse meren een diep blauw dat opvalt in het donker. Het water heeft deze plek over duizenden jaren gevormd en geeft bezoekers een blik op de geologische geschiedenis van het noorden van Japan.

De baai van Matsushima, in de prefectuur Miyagi, wordt al eeuwenlang beschouwd als een van de drie mooiste landschappen van Japan. Honderden kleine rotsachtige eilandjes liggen verspreid over het water, bedekt met dennenbomen die in vreemde hoeken uit de rots groeien. Boten varen langzaam tussen de eilanden door, en vanaf de oever kun je de silhouetten van de dennen tegen de lucht zien. Het licht verandert met de seizoenen, en in de herfst krijgt het een gouden tint boven het water. Over de oever wandelen geeft een goed gevoel van waarom deze plek al zo lang wordt bewonderd.

De Zuigan-ji-tempel in Matsushima is een van de meest bezochte zen-tempels van noord-Japan. Hij is nauw verbonden met de Date-clan, de feodale heren die hem aan het begin van de 17e eeuw lieten herbouwen. Op het pad naar de hoofdhal, omzoomd door hoge ceders, passeer je grotten die in de rots zijn uitgehouwen en vroeger door monniken werden gebruikt om te mediteren. Binnen tonen beschilderde schuifdeuren en gouden versieringen hoe machtig de heren waren die deze streek generaties lang bestuurden.

Het Zuihoden-mausoleum is de rustplaats van Date Masamune, de machtigste feodale heer van de Tohoku-regio. Gebouwd in de 17e eeuw en na de Tweede Wereldoorlog herbouwd, is het gebouw bedekt met gouden details, diep rood gelakt hout en houtsnijwerk dat typisch is voor de Momoyama-periode. Het mausoleum staat op een beboste heuvel in Sendai, omgeven door hoge cederhaars. Bezoekers lopen via stenen trappen tussen de bomen omhoog naar de hoofdpoort, wat de tocht een traag en plechtig karakter geeft.

Het kasteel van Sendai, ook wel Aoba-jo genoemd, was vroeger de verblijfplaats van Date Masamune, een van de machtigste feodale heren uit de Japanse geschiedenis. Vandaag staan er alleen nog stenen muren en een poort op de heuvel, maar het uitzicht over de stad Sendai en de omliggende bossen is wijd en helder. Een ruiterstandbeeld van Date Masamune kijkt uit over de stad die hij in de 16e eeuw stichtte. De plek geeft een goed beeld van hoe groots dit kasteel ooit was.

De Okama-krater ligt vlak onder de top van de Zao-berg, op de grens van de prefecturen Miyagi en Yamagata. In de krater ligt een vulkanisch meer waarvan het water van kleur wisselt afhankelijk van het seizoen en het licht, van diep groen tot een vaal grijsgroen. Die kleur komt van zwavelhoudende mineralen die in het water zijn opgelost. Een weg brengt bezoekers dicht bij de rand van de krater, van waaruit je recht op het meer en de omliggende hellingen kunt neerkijken. Het meer ligt op ongeveer 1.800 meter hoogte, en zelfs in de zomer kan het er koel zijn. In het voorjaar en de herfst komen veel mensen omhoog om het contrast te zien tussen het gekleurde water en de veranderende begroeiing op de hellingen.

Yamadera is een tempelcomplex dat in de zijkant van een rotsachtige berg is gebouwd en bereikbaar is na het beklimmen van meer dan 1000 stenen treden. Het pad slingert langs met mos bedekte rotsen en oude cederbomen. Bovenaan is er een weids uitzicht over het beboste dal. De plek is al eeuwen een boeddhistische bedevaartplaats en voelt nog altijd ver van de drukte van alledag.

Ginzan Onsen is een traditioneel thermaal dorp in de prefectuur Yamagata, waar oude houten ryokan aan beide zijden van een kleine rivier staan. 's Avonds, als de lantaarns branden, lijkt het dorp uit een andere tijd te komen. Het bronwater stroomt voortdurend en de omringende bergen van Tohoku veranderen van kleur met de seizoenen.

Dewa Sanzan is de naam van drie heilige bergen, Haguro, Gassan en Yudono, die al eeuwenlang pelgrims en ascetische monniken trekken die Yamabushi worden genoemd. Deze monniken beoefenen een vorm van geestelijke training die geworteld is in de natuur en lichamelijke inspanning. Op de berg Haguro staat een vijfverdiepingen tellende pagode midden in een oud cederwoud, bereikbaar via een stenen trap van enkele honderden treden, omzoomd door hoge bomen. Gassan ligt het grootste deel van het jaar onder de sneeuw en toont in de zomer brede open hellingen. Yudono geldt als de meest heilige van de drie, en bepaalde gedeelten zijn alleen via rituelen toegankelijk.

Zao Onsen is een bergresort in de prefectuur Yamagata, bekend om zijn warmwaterbronnen en skipistes. In de winter bedekken sneeuw en ijs de bomen zo volledig dat ze lijken op grote witte figuren. Deze bomen heten juhyo in het Japans en zijn het beeld dat het meest met deze plek wordt geassocieerd. Het thermale water is licht zuur en staat bekend als goed voor de huid. Na een dag in de sneeuw warmen bezoekers op in een van de traditionele baden.

Ouchijuku is een oud postdorp in de prefectuur Fukushima dat reizigers opving tijdens het Edo-tijdperk. Door de hoofdstraat lopen voelt als een stap terug in de tijd van enkele eeuwen geleden. De met stro gedekte huizen aan weerszijden van de weg hebben hun traditionele vorm behouden, en veel ervan herbergen nu kleine winkeltjes en lokale restaurants. Dit dorp laat zien hoe een weghalte er uitzag in het feodale Japan en is een van de meest sprekende voorbeelden van dat tijdperk in de regio Tohoku.

Tsuruga Castle staat in de stad Aizu-Wakamatsu, in de prefectuur Fukushima. Dit feodale kasteel is nauw verbonden met de geschiedenis van de Aizu-samoeraiclan, die de regio eeuwenlang regeerde. De witte muren en het gelaagde dak tekenen zich duidelijk af tegen de lucht, vooral wanneer de kersenbomen rondom de slotgracht bloeien. Binnen vertelt een museum over de feodale geschiedenis van de regio en het lot van de Aizu-krijgers in de 19e eeuw.

De Goshikinuma-vijvers in Fukushima zijn een groep vulkanische meren waarvan het water wisselt tussen turkoois blauw, groen en diep kobalt, afhankelijk van het licht en het moment van de dag. Deze kleurveranderingen komen door mineralen die vanuit de bodem omhoog komen. Een wandelpad verbindt de vijvers met elkaar, zodat je van de ene naar de andere kunt lopen en kunt zien hoe de tinten onderweg veranderen. In de herfst voegen de omringende bomen hun kleuren toe aan het water, waardoor de weerspiegelingen nog gevarieerder worden.

Het meer van Inawashiro ligt in de prefectuur Fukushima, aan de voet van de vulkaan Bandai. Het is een van de grootste meren van Japan. Het wateroppervlak verandert van kleur naargelang het licht en het seizoen, van diepblauw tot lichtgroen. Achter het water rijst de silhouet van de Bandai op, wat het geheel een open en natuurlijk karakter geeft. In de zomer wandelen mensen langs de oever of varen ze op het meer; in de herfst kleuren de bossen rondom rood en oranje.

De Naruko-kloof ligt in de prefectuur Miyagi en is een van de meest bezochte natuurplekken in de Tohoku-regio. Een rivier heeft zich in de loop der eeuwen door steile rotswanden gegraven en daarbij een diepe vallei gevormd. Vooral in de herfst trekt de kloof veel bezoekers, wanneer de bomen rood, oranje en geel kleuren en de rotsanden warme tinten krijgen. Wandelpaden en oude bruggen maken het mogelijk de kloof rustig te verkennen, met het geluid van het water als begeleiding.