Спасский монастырь, Orthodox klooster in Vereya, Rusland

Het Klooster van de Verlosser is een religieus complex aan de rivier Protva met een vijf-koepelige bakstenen kerk en een klokkentoren in de vorm van een tent aan de noordwestelijke hoek. Het complex bestaat uit meerdere gebouwen rond een centrale binnenplaats en is omgeven door beschermende muren.

Het in de 16e eeuw gestichte klooster wordt voor het eerst in geschreven bronnen vermeld in 1627, waarin zijn bouwer, hegumen Korniliy, en daarna Antoniy worden genoemd. De hoofdkerk van de Intocht in Jeruzalem werd tussen 1677 en 1679 gebouwd, zoals een in de westgevel gemetselde plaat vermeldt. In 1764 sloot Catharina II het klooster per oekaze.

De hoofdkerk van het klooster is genoemd naar de Intocht van de Heer in Jeruzalem; een plaat in de westgevel vermeldt de bouw in 1677-1679. De tweede kloosterkerk, de Pokrovskaja, was van hout; in 1750 werd in de onderbouw een verwarmde Pokrovski-zijkapel ingericht. Het klooster werd in 1764 bij decreet van Catharina II gesloten, en in 2000 werd de kerk aan de gelovigen teruggegeven.

Het klooster ligt aan de linkeroever van de Protva-rivier ten westen van het stadscentrum en is te voet bereikbaar via de hoofdingangen. Onthoud dat dit een actieve religieuze plek is, dus bezoekers moeten respect tonen voor lopende diensten en zich passend kleden bij verkenning van het terrein.

Het klooster werd in 1764 bij decreet van Catharina II gesloten, en het zuidportaal van de Jeruzalem-intredekerk werd rond 1886 afgebroken. In de jaren 1990 was de kerk half vervallen, voordat ze in 2000 aan de kerk werd teruggegeven en tussen 2008 en 2013 werd gerestaureerd.