Яли-Бахча, Cultureel erfgoedlocatie in Alushta, Krim.

Yali-Bahcha is een gebouw van drie verdiepingen aan de Lenin-straat 2 in Alushta, tot eind jaren 1940 het hoogste van de stad. Vanaf 1913 gebouwd, had het 16 winkels op de begane grond en 96 kamers daarboven, elk met een balkon op de bergen en de zee. Een met fabrieksschubben bedekte koepel bekroont het dak.

De stad kocht de tuin Ely-Bachtsja in juni 1913 voor 129.000 roebel en begon in 1913 een hotel van drie verdiepingen, tot eind jaren 1940 het hoogste gebouw van Aloesjta. Al in 1914 huisvestte het onvoltooide pand een lazaret voor soldaten; vanaf 1915 huurde de Stedenbond het voor 15.000 roebel per jaar. Na 1917 diende het als gymnasium, zetel van de sovjet van Aloesjta, eerste museum van de stad en plaats van literaire avonden. Op 20 februari 1990 werd het door het Krimse oblastcomité als architectuurmonument ingeschreven.

De naam Yali-Bahcha komt van Turkse woorden die "tuin aan zee" betekenen, gegeven aan de boomgaard die in 1913 met het terrein werd gekocht; op het hek kwam een bord met "Eldorado". Vanaf 10 juni 1914 speelde het muziekkorps van het 52e Vilna- infanterieregiment er. Na 1917 huisvestte het gebouw het eerste museum en de bibliotheek van Aloesjta, en Ivan Sjmjeljovs "De onuitputtelijke kelk" werd er voor het eerst voorgelezen.

Het gebouw staat aan de Leninstraat 2 op vlakke grond in het centrum van Aloesjta, niet op een heuvel. Het is een lokaal architectuurmonument, ingeschreven door het uitvoerend comité van de oblast Krim op 20 februari 1990. De verbouwing van de jaren 1950 voegde zuilen, open balkons en zeewaartse veranda's voor klimaattherapie toe.

De koepel van het gebouw werd door aannemer Ya. M. Chumachenko met fabrieksmatige dakspanen bedekt, terwijl de parketvloeren in kamers en gangen door timmerman L. F. Kharitonov werden gelegd. De verwarming volgde het systeem van professor S. D. Lukashevich, die ook dat van het Massandra-paleis ontwierp, en de kachels hielden 36 uur warmte vast.