Saint John Chrysostom Church, Russisch-orthodoxe kerk in Kostroma, Rusland.

De Sint-Joannes Chrysostomus-kerk is een stenen kerk met vijf koepels in Kostroma, gebouwd in het midden van de 18e eeuw en ingewijd in 1751. Het hoofdvolume is pijlerloos en heeft één apsis, volgens de pre-Petrische tradities, terwijl de uitwendige decoratie al barokke kenmerken vertoont. Aan het einde van de 18e eeuw werden twee verwarmde zijkapellen op achthoekige trommels en een drielaagse klokkentoren met een hoge spits in vroeg-classicistische stijl toegevoegd, waardoor het totale aantal koepels op zeven kwam.

De eerste vermelding van een kerk op deze plek dateert uit 1628, met een houten zomerkerk gewijd aan Johannes Chrysostomus naast een winterkerk van de heiligen Florus en Laurus. De houten kerk werd in de 17e eeuw herbouwd en vervangen door een stenen kerk met vijf koepels, ingewijd in 1751. In 1791 kwamen er twee verwarmde zijkapellen en een klokkentoren bij. Van 1929 tot 1964 was zij de kathedraal van Kostroma.

De kerk is vernoemd naar Johannes Chrysostomus, aartsbisschop van Constantinopel, en de zijkapellen werden in 1791 ingewijd. De winterkerk van de heiligen Florus en Laurus die er vroeger naast stond, gaf haar naam aan de Lavrovskajastraat. Bisschop Sergius (Kostin) van Kostroma werd in 1959 op het kerkhof begraven.

De klokkentoren en de twee in 1791 toegevoegde verwarmde zijkapellen liggen aan de westzijde, dus de toegang loopt daar en niet via het oosten. De kerk bleef tijdens de Sovjetperiode in gebruik en volgt het gewone ritme van een parochie; kom buiten de diensten om rond te kijken zonder gelovigen te storen.

De kerk bleef tijdens de hele sovjetperiode open en diende van 1929 tot 1964 als kathedraal van het bisdom Kostroma, nadat de kathedraal aan de Rusinskajastraat was gesloten. In 1959 werd bisschop Sergi (Kostin) op het kerkhof begraven. Onder Chroesjtsjov bereidden de autoriteiten sluiting en sloop voor; pas in 1966 kreeg ze de status van zelfstandige parochiekerk terug.