Изварино, Adellijk landgoed in Izvarino, Rusland

Izvarino is een gedeeltelijk bewaard gebleven adellijk landgoed op de linkeroever van de rivier de Likova, tegenover het gelijknamige dorp. Het bakstenen hoofdgebouw met tussenverdieping en een beter bewaarde vleugel met een massief timpaan werden midden 19e eeuw gebouwd, maar in de stijl van het vroege classicisme. Het park is sterk overwoekerd, de sierpoorten zijn gesloopt en het rotonde-paviljoen is ingestort.

In de 18e eeuw behoorde Izvarino toe aan de vorsten Tsjerkasski, die deze landerijen eind 17e eeuw via de vrouwelijke lijn hadden geërfd van bojaar vorst F. F. Koerakin. In de 19e eeuw wisselden de eigenaren vaak: A. Romanova vanaf 1812, de Nefedjevs 1821–52, de Bibikovs en Lapin 1878–90. Voor de revolutie behoorde het landgoed toe aan Vladimir, zoon van fabrikant A. I. Abrikosov.

Het complex weerspiegelt hoe de Russische adel haar huizen in de 19e eeuw ontwierp en blijft een belangrijk onderdeel van het dorp. Door het terrein te wandelen, zie je hoe welgestelde families hun landgoederen als centra van het plattelandsleven organiseerden.

Het landgoed herbergt momenteel een kindertehuis met kantoren in een van de vleugels, wat betekent dat interne toegang beperkt is. Je kunt echter nog steeds de architectuur en indeling van het complex van buiten zien en waarderen hoe de gebouwen op elkaar aansluiten.

Een rode bakstenen kerk gewijd aan profeet Elia staat aan de overkant van de rivier en werd voltooid in de vroege jaren 1900. Dit afzonderlijke religieuze gebouw was een gangbare eigenschap die welgestelde herenhuizen in die periode bouwden.