Voroshilovsky Bridge, Brug in Rostov aan de Don, Rusland

De Voroshilovsky-brug is een gewapend betonnen overbrugging van de Don in Rostov aan de Don, die de Voroshilovsky-laan verlengt richting Bataysk en Azov. Sinds de herbouw van 2013-2017 bestaat ze uit twee parallelle overspanningen van elk drie rijstroken, 36 m breed met 3 m brede trottoirs, en de hoofdvaargeul werd verbreed door de oude pijlers midden in de rivier te slopen. Het dek ligt laag boven het water op dikke rechthoekige pijlers, met slanke lantaarnpalen langs de leuning.

De tussen 1961 en 1965 naar ontwerp van ingenieur N. I. Koeznetsov en architect S. A. Kleiman gebouwde brug voltooide de naoorlogse herbouw van de Don-kade die in 1947 begon. De betonblokken van tot 30 ton werden met lijm in plaats van lassen of bouten verbonden, een primeur in de USSR. Een scheur sloot de brug in 2007; van 2013 tot 2017 werd ze herbouwd als twee parallelle bruggen met zes rijstroken.

De brug dankt haar naam aan de Voroshilovskylaan, waarvan zij de lijn over de Don voortzet. Tijdens de bouw werd geopperd op de brug een obelisk te plaatsen die de grens tussen Europa en Azië markeert, omdat een versie van die grens de Don volgt; het plan werd nooit uitgevoerd. Vandaag verbindt de oversteek Rostov met Bataisk en Azov.

De brug heeft drie rijstroken per richting en aan beide zijden 3 meter brede trottoirs. Twee liften per oever ontsluiten het voetgangersdeel, dat met lichtdoorlatende luifels is overdekt. Bij de reconstructie van 2013-2017 is de hoofdvaargeul verbreed; het brugdek ligt 32 meter boven de Don, zodat schepen van elk type eronderdoor kunnen.

Bij de bouw werden betonblokken van tot 30 ton met lijm op basis van bustilat aan de Π-vormige pijlers van de brug bevestigd, en staalkabels werden door de holle blokken gevoerd om de overspanning voorgespannen te maken. Er werden geen las- of boutverbindingen gebruikt, een primeur in de USSR en volgens het Russische Wikipedia-artikel de eerste toepassing wereldwijd.