Shikhans of Arakul, Graniet bergformatie in district Kaslinsky, Rusland

De Shikhans van Arakul zijn steile graniettorens die boven het landschap uitsteken in de centrale Oeralregio. De formatie bestaat uit meerdere verschillende rotstoppen van uiteenlopende hoogten, met talrijke wandel- en klimroutes beschikbaar in het hele gebied.

Onderzoek onder leiding van E. V. Tiedemann vond in de jaren 2000 negen oude kampementen op de Shikhanen, gedateerd van de vroege ijzertijd tot de late middeleeuwen, met veel rituele voorwerpen en zonder alledaagse woningen. Ten oosten van de kam staat een ongeveer 1 m hoge menhir met een band en inkepingen; in 2000 ontdekten V. N. Shirokov en G. V. Sharoikin de pisanitsa van Arakul, 125 m zuidelijker. In 2006 beschreef speleoloog V. I. Joerin 11 kleine holtes en 6 megalietachtige objecten.

De naam ‘shikhan’ is van Turkse oorsprong en duidt een berg met rotsen op de top aan; het massief heet ook Dikiy Kamen (Wilde Steen). Archeologen vonden negen oude kampementen met veel rituele voorwerpen en leidden daaruit af dat de rotsen als cultusplaats en uitkijkpost dienden. Ten oosten van de kam staat een menhir van ongeveer 1 m met een ingekerfde gordel en inkepingen.

Toegang tot de toppen begint meestal in de buurt van het meer Arakul, waar de belangrijkste wandelstart punten voor bezoekers liggen. Routes variëren in moeilijkheidsgraad en fysieke eisen, dus wandelaars moeten hun fitnessniveau realistisch inschatten voordat ze van start gaan.

In de rotsen zitten komvormige holtes van enkele decimeters tot meerdere meters, sommige met regenwater. Archeologen vonden er houtskool en as in en schrijven ze toe aan vuren die oude mensen telkens op dezelfde plek ontstaken. Nabij stond een ongeveer 1 m hoge menhir met ingekraste gordel en inkepingen; in 2000 werd 125 m ten zuiden daarvan een rotstekening gevonden.