Märcani Mosque, Historische moskee in İske Bistä, Kazan, Rusland

De Märcani-moskee is een wit gebouw van twee verdiepingen met een groen schilddak en een hoge minaret die uit het midden van het dak oprijst. De minaret heeft een cilindrische schacht, een klein balkon met donkere leuning, een achthoekig bovenstuk en een steile groene kegelspits met een gouden finiaal. De gevel heeft boogvensters omlijst door pilasters en gebeeldhouwde decoratieve panelen.

De moskee opende in 1770 en was de eerste stenen moskee die door Catharina de Grote werd goedgekeurd na eeuwen van beperkingen op islamitische bouw in de regio. Deze toestemming markeerde een keerpunt in hoe het Russische Keizerrijk de religieuze behoeften van zijn Tataarse bevolking behandelde.

De moskee is vernoemd naar imam Şihabetdin Märcani, die hier van 1850 tot 1889 diende; eerder heette zij Yunısov naar de koopmansfamilie die het onderhoud bekostigde. De eerste verdieping is een dienstverdieping, terwijl de gebedsruimten op de tweede verdieping gewelven en muren hebben met stucwerk in blauw, groen en goud en vergulde plantornamenten. In de moskee wordt een grafsteen van Muhammad-gali bek uit de tijd van het Kanaat Kazan bewaard.

De moskee staat in de oude Tataarse wijk tussen de Kajum Nasyri-straat en de oever van het Qaban-meer. De begane grond is dienstverlenend; de gebedshallen liggen op de tweede verdieping, bereikbaar via de noordelijke trappenaanbouw uit 1861. Bezoekers kleden zich bescheiden en mijden de hallen tijdens gebeden.

De moskee bewaart een grafsteen van Muhammad-Gali bek uit de tijd van het Kanaat Kazan. Ze was tijdens de Sovjetperiode bovendien de enige actieve moskee in Kazan, waardoor de eredienst er nooit werd onderbroken.