Wooden church in Desești, Maramureș, Orthodoxe houten kerk in Desești, Maramureș, Roemenië.

De houten kerk van Desești is een Roemeens-orthodoxe kerk gebouwd in 1770, bestaande uit drie ruimtes: een pronaos, een schip en een altaar. De muren en het dak zijn bedekt met houten shingles, en het interieur is volledig beschilderd met post-byzantijnse fresco's uit 1780. De iconostase wordt toegeschreven aan Alexandru Ponehalschi, terwijl de muurschilderingen zijn ondertekend door Radu Munteanu en Gheorghie.

De kerk werd volgens de Grieks-katholieke vicaris Tit Bud en onderzoekster Joby Patterson gebouwd in 1770, terwijl Alexandru Baboș haar op 1780 dateert. De muurschilderingen en het iconostase werden in 1780 voltooid, wat wijst op een bouw enkele jaren eerder. In 1948, na het verbod op de Grieks-katholieke Kerk door het communistische regime, ging het gebouw over naar de Roemeens-Orthodoxe Kerk; de Grieks-katholieke parochie maakt er sindsdien aanspraak op. In december 1999 werd ze op de UNESCO-Werelderfgoedlijst geplaatst en tussen 1996 en 1998 gerestaureerd.

De binnenmuren van alle drie de ruimtes zijn bedekt met post-Byzantijnse schilderingen uit 1780, betaald door de gastheren (gazde) van het dorp. Inscripties in het altaar en de narthex noemen de schilders Radu Munteanu en Gheorghie; het iconostas wordt op stilistische gronden toegeschreven aan Alexandru Ponehalschi, actief vanaf 1751. Een schenkersinscriptie op het iconostas vermeldt Pop Eanoș Părșinar, zijn vrouw Marica en zoon Ștefan, voor 35 forint, op 7 juni 1780.

Toegang tot deze kerk vereist voorafgaande afspraak met lokale ambtenaren omdat het nog steeds een actieve vererings- en gebedsplek voor de gemeenschap is. Bezoekers moeten vooruit plannen en lopende religieuze activiteiten respecteren.

De wanden van alle drie de ruimten en de iconostase werden in 1780 beschilderd, zoals inscripties in het altaar en de voorhal vermelden. De iconostase wordt toegeschreven aan Alexandru Ponehalschi, een schilder van vermoedelijk Poolse afkomst die vanaf 1751 in Bârsana is gedocumenteerd; Radu Munteanu signeerde het schilderwerk in de voorhal.