Turnul Colței, Locatie van de gesloopte klokkentoren in Boekarest, Roemenië

De Turnul Colței was een 50 tot 54 m hoge klokkentoren, gebouwd 1709–1714, met een dubbele H-plattegrond van 100 m², funderingen van steen en rivierkeien, bakstenen muren en een barokdak met vier hoektorrentjes. De gebeeldhouwde stenen balustrade wisselde de Cantacuzino-adelaar, bloemornamenten en een bloemenvaas af en rustte op consoles met leeuwenkoppen.

De toren werd tussen 1709 en 1714 gebouwd als klokkentoren van het Colțea-klooster en deels opgetrokken door Zweedse soldaten die na de Slag bij Poltava naar Walachije waren gevlucht en door Constantin Brâncoveanu werden opgevangen. De spătar Mihai Cantacuzino bewaarde er zijn geheime archief. De aardbeving van 1802 verwoestte het bovenste deel en het uurwerk; de bovenverdiepingen werden in hout herbouwd en de toren diende tot de sloop in 1888 als uitkijkpost.

De toren was een spiritueel oriëntatiepunt voor de plaatselijke gemeenschap door zijn klokken en verbinding met het nabije klooster. Het gelui markeerde de dagelijkse ritmes en religieuze gelegenheden voor buurtbewoners.

De toren bestaat niet meer: hij werd in augustus 1888 afgebroken en de stenen funderingen liggen onder de rijbaan van de huidige Bulevardul I. C. Brătianu. Een tijdlang markeerden witte stenen de omtrek voor het Suțu-paleis, tot asfalteringswerken ze bedekten. Twee consoles van de gebeeldhouwde balustrade worden bewaard in het kleine lapidarium naast de Stavropoleoskerk.

De klok van 1700 kg viel tijdens de aardbeving van 1802 naar beneden en trof een verkoper in de toegangspoort. Later werd zij overgebracht naar het klooster van Sinaia en geïnstalleerd in de in 1892 gebouwde klokkentoren aan de zuidzijde van het terrein. De fundamenten van de toren liggen nog onder het asfalt van de huidige Bulevardul I. C. Brătianu.