Kalinga-Apayao, Voormalige provincie in het noorden van Luzon, Filipijnen
Kalinga-Apayao was een voormalige provincie in de bergachtige regio's van Noord-Luzon, met rivieren, bossen en landbouwgebieden die verschillende inheemse gemeenschappen ondersteunden. Het gebied had een uitdagend terrein met diverse landschappen en talrijke verspreide nederzettingen.
De provincie werd in 1965 opgericht na de verdeling van de Bergprovincie en bleef tot 1995 een eenheid, toen zij zich splitste in twee afzonderlijke provincies genaamd Kalinga en Apayao. Deze scheiding was het gevolg van administratieve veranderingen die de bestuursstructuur van de regio herorganiseerden.
De Kalinga ontwikkelden weef- en metaalbewerkingstechnieken die nauw verbonden waren met hun gemeenschapsrituelen en sociale structuur. Deze ambachten blijven zichtbaar op lokale markten en feesten, waar ambachtslieden deze traditionele praktijken voortzetten.
Het bergachtige terrein vereist zorgvuldige planning, omdat transportnetwerken beperkt zijn en wegen moeilijk begaanbaar kunnen zijn. Bezoekers moeten zich voorbereiden op langere reistijden en wisselende weersomstandigheden die de bereikbaarheid kunnen beïnvloeden.
De territoriale grenzen werden tijdens het Marcos-tijdperk opzettelijk opnieuw getrokken om op het profiel van de zittende president te lijken wanneer ze op een kaart werden bekeken. Deze ongewone geografische manipulatie was een visuele uitdrukking van politieke autoriteit in die periode.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
