Sima Martel

De Sima Martel is een enorme doline op de Sarisariñama-tepui met een opening van ongeveer 500 meter breed en een diepte van ongeveer 250 meter. De wanden bestaan uit kwarts, een extreem hard gesteente dat de structuur zijn kenmerkende vorm geeft.

De doline werd in 1961 ontdekt tijdens een helikoptervlucht en later in de jaren 1970 verkend. Deze expedities maakten het mogelijk dit opmerkelijke geologische formatie in afgelegen Zuid-Amerikaanse hooglanden te begrijpen.

De afgrond is vernoemd naar speleoloog Édouard-Alfred Martel, wat de wetenschappelijke erkenning voor zijn grotonderzoek weerspiegelt.

Bezoeken vereisen speciale vergunningen en coördinatie met het beheer van Jaua-Sarisariñama National Park in de staat Bolívar. De extreme afgelegen ligging en het ontbreken van gevestigde toegangsroutes betekenen dat expedities zorgvuldig moeten worden gepland.

Aan de basis van deze doline groeit een geïsoleerd bos dat er heel anders uitziet dan de rest van de tepui-vegetatie. Zwarte minerale stalagmieten gemaakt van litioforite creëren daar een ongewoon ondergronds landschap.