Henri Pittier National Park

Henri Pittier is een beschermd gebied in de deelstaat Aragua dat meer dan 100.000 hectare beslaat van het Lago de Valencia tot aan de Caribische kust en steile berghellingen verbindt met kuststroken en verschillende stranden. Het terrein stijgt van zeeniveau tot ruim 2400 meter en doorsnijdt verschillende vegetatiezones, van regenwoud in de dalen tot nevelwoud op de kammen.

Het gebied werd in 1937 het eerste nationale park van Venezuela onder de naam Rancho Grande en beschermde daarmee de bergbossen en waterscheidingen van de regio. In 1953 hernoemden de autoriteiten het ter ere van Henri Pittier, een Zwitserse botanicus die vanaf 1917 de flora van het land bestudeerde en catalogiseerde.

Vissersdorpen langs de kust gebruiken nog traditionele houten boten die peñeros heten en die je bij dageraad op het zand ziet liggen. In de valleien achter de bergen volgen kleine cacaoplantages methoden die al generaties worden doorgegeven en drogen de bonen op houten platforms in de zon.

De belangrijkste toegangswegen lopen vanuit Maracay via Rancho Grande of langs de kustweg naar stranden als Cata en Cuyagua, waarbij de bergroute bij nat weer glad wordt. Paden variëren van korte wandelingen langs de rivier tot klimtochten van een hele dag, dus bezoekers moeten stevig schoeisel en drinkwater meenemen.

De bergketen dient als corridor voor meer dan 500 vogelsoorten, waaronder veel trekkers die tussen Noord- en Zuid-Amerika reizen en hier rusten tijdens hun reis. In Chuao onderhouden families een van de oudste cacaoteeltgebieden van het land, waar bonen nog met de hand worden gesorteerd en in de zon gedroogd.