Fountain of Time, Betonnen sculptuur in Washington Park, Chicago, Verenigde Staten.

Fountain of Time is een betonnen sculptuur in Washington Park in Chicago die zich uitstrekt over ongeveer 38 meter (126 voet) en ongeveer honderd menselijke figuren in reliëf toont die langs een centrale gehulde figuur met een zeis trekken. De groep staat in een ondiep bassin en vormt een lange gebogen muur die het zicht over het terrein stuurt.

Lorado Taft begon het werk in 1907 en voltooide het in 1922 als gedenkteken voor honderd jaar vrede tussen de Verenigde Staten en Groot-Brittannië na het Verdrag van Gent. De uitvoering strekte zich over vele jaren uit terwijl Taft voortdurend de proporties en schikking van de figuren bijwerkte.

Het werk toont mensen van verschillende leeftijden die in processie langs de centrale figuur van de Tijd trekken, met spelende kinderen, marcherende soldaten en oude mensen die lopen. Deze opstelling creëert een voortdurende stroom, waarbij elke groep een moment in het leven vertegenwoordigt.

De toegang is vanaf Midway Plaisance aan de zuidkant van Washington Park, waar het monument nabij de kruising staat. Wie vanuit de stad komt, kan het park bereiken via tramlijnen of met de auto langs 57th Street tot Stony Island Avenue.

Het beeld behoorde tot de eerste grote kunstwerken wereldwijd die volledig in gewapend beton werden gegoten en diende andere beeldhouwers als proefterrein voor dit materiaal. Deze bouwmethode maakte het mogelijk om zo'n grote figurengroep te creëren die in steen nauwelijks structureel haalbaar zou zijn geweest.