Hot Springs National Park, Nationaal Park in Arkansas, Verenigde Staten

Dit beschermde gebied omvat verschillende bronlocaties aan de voet van een beboste berg en een historische rij uit het begin van de 20e eeuw met acht rijk versierde badhuizen. Smalle paden slingeren de hellingen op boven de badfaciliteiten en lopen door dicht bos naar uitzichtpunten boven de stad.

Het Congres richtte op 20 april 1832 het Hot Springs Reservation op om het warme water voor recreatie voor het publiek open te houden, niet om de bronnen in hun natuurlijke staat te bewaren; het was de eerste keer dat de federale overheid land voor dit doel reserveerde. Op 4 maart 1921 werd het Hot Springs National Park, later uitgebreid tot 5.839 acres.

Verschillende Indiaanse stammen verzamelden zich meer dan 8.000 jaar bij de bronnen, legden hun wapens neer om in vrede te baden en noemden de vallei "Valley of the Vapors" toen Hernando de Soto in 1541 aankwam. De Quapaw stonden het land in 1818 per verdrag af aan de Verenigde Staten. Tegenwoordig worden de bronnen beheerd om openbare fonteinen en badhuizen van onvervuild heet water te voorzien.

Meerdere wandelpaden geven toegang tot de hellingen boven de rij badhuizen en bieden gemakkelijke tot matige klimmen door schaduwrijk bos. Degenen die de historische badhuizen van binnen willen zien, moeten weten dat slechts enkele gebouwen open zijn voor bezichtiging.

Het oudste bouwwerk in het park is een kleine blokhut die in 1807 werd gebouwd door Jean Emmanuel Prudhomme, de eerste Europees-Amerikaanse kolonist van Hot Springs, die weer gezond werd door in de bronnen te baden. Het park herbergt ook oud bos dat erkend is door het Old-Growth Forest Network.