Charles W. Morgan

De Charles W. Morgan is een houten walvisvaarder in het Mystic Seaport Museum in Connecticut die 40,5 meter meet en uitrusting uit de 19e eeuw draagt over drie dekken. Harpoenen, lieren, verwerkingsovens en navigatie-instrumenten liggen aan boord en documenteren de volledige uitvoering van een jachtreis.

De bouw vond plaats in 1841 in New Bedford, toen de stad het centrum van de Amerikaanse walvisvaartindustrie vormde en honderden schepen van daar naar oceanen over de hele wereld voeren. Na 37 reizen en 80 jaar commerciële dienst eindigde de laatste tocht in 1921 en kwam het schip in 1941 in museaal beheer.

De naam eert de koopman uit New Bedford die het schip financierde, terwijl de binnenruimtes hangmatten, tranvaten en de kombuis tonen waar zeelieden hun maaltijden bereidden. Bezoekers kunnen door de bemanningsverblijven en laadruimen lopen waar gereedschap en persoonlijke voorwerpen liggen uitgestald.

Rondleidingen leggen uit hoe lieren, harpoenen en ovens werkten, en de smalle ladders en lage plafonds vereisen stevig schoeisel. Zomerdemonstraties tonen touwen knopen en onderhoud van uitrusting, terwijl het schip soms tijdelijk sluit bij ruw weer of harde wind.

Het schip doorkruiste alle oceanen behalve de Oostzee en bracht meer dan 54.000 vaten walvisolie naar huis tijdens zijn decennia in dienst. Een restauratie in de jaren 2010 maakte een korte zeiltocht in 2014 mogelijk, de eerste in bijna een eeuw.