White House Rose Garden, Tuin bij de Westvleugel in Washington, D.C., Verenigde Staten

De White House Rose Garden is een tuin in Washington D.C., Verenigde Staten, grenzend aan het Oval Office en de westvleugel. Hij meet ongeveer 38 bij 18 meter (7.500 vierkante voet). Een centraal gazon wordt omzoomd door bloembedden; sinds juli 2025 is het gazon geplaveid met stenen tegels in ruitpatroon uit kalksteengroeves in Indiana, terwijl de omliggende bedden behouden blijven.

Op het terrein stonden stallen en een rozenserres tot Edith Roosevelt er tijdens de renovatie van 1902 een koloniale tuin aanlegde. Ellen Wilson richtte de Rose Garden in 1913 op met landschapsarchitect George Burnap. In 1961 herontwierp Rachel Lambert Mellon hem voor de Kennedy's en legde de indeling met centraal gazon vast die tot 2020 bleef; hoofdgardener Irvin Williams bracht 's nachts magnolia's van het Tidal Basin over.

De naam komt van de rozenbedden die hier al meer dan een eeuw groeien en als natuurlijk decor dienen tijdens belangrijke optredens van de president. Het terrein ligt direct naast de westvleugel en wordt gebruikt voor ontvangsten waar gasten vanuit het Oval Office naar buiten kunnen stappen.

De tuin is niet te zien vanaf openbare trottoirs en is alleen toegankelijk tijdens officiële evenementen. Bezoeken vinden plaats in het kader van rondleidingen door het Witte Huis, waarvoor je je maanden van tevoren moet aanmelden.

De term „Rozentuin-strategie” duidt op een president die in het Witte Huis en zijn tuinen blijft in plaats van door het land te reizen; Jimmy Carters eerste pogingen tijdens de gijzelingscrisis in Iran waren er een. Op 25 juli 1994 werd hier de Washington Declaration ondertekend, de basis voor het Israëlisch-Jordaanse vredesverdrag. Het abstracte beeld Floor Frame van Isamu Noguchi, onthuld in november 2020, was het eerste werk van een Aziatisch-Amerikaanse kunstenaar in de officiële collectie van het Witte Huis.