Ashtabula Harbor Light

De Ashtabula Harbor Light is een vuurtoren van staal en ijzeren platen met een cilindrische toren en een bijbehorend rechthoekig gebouw aan de basis. De hele structuur steekt ongeveer 12 meter boven de oever van het Erieëmeer uit.

De originele houten toren gebouwd in 1836 werd vervangen door een houten constructie voordat de huidige ijzeren constructie in 1905 werd gebouwd na verbeteringen in de haven. Deze veranderingen tonen hoe de haven zich ontwikkelde en hoe navigatiehulpmiddelen in de loop der tijd werden verbeterd.

Het voormalige wachtershuisje, nu een museum, laat zien hoe lichttorenbewakers hier leefden en werkten. De tentoonstellingen onthullen welke rol dit licht speelde in het gidsen van schepen en het dagelijks leven van degenen die het onderhielden.

Toegang tot de vuurtoren vereist watertransport en maakt gebruik van een drijvende steiger die in 2008 met subsidiegelden werd geïnstalleerd. Weersomstandigheden en waterstanden beïnvloeden of bezoekers de structuur veilig kunnen bereiken.

Tijdens een zware ijsstorm in 1928 moesten lichttorenwachters een tunnel door dik ijs graven om uit de volledig bevroren structuur te ontsnappen. Dit dramatische gebeuren toont de extreme omstandigheden waarmee werknemers te kampen hadden om het licht operationeel te houden.