Roanoke, Engelse nederzetting op Roanoke Eiland, North Carolina

Roanoke Colony was een Engelse nederzetting op Roanoke Island in North Carolina waarvan de inwoners spoorloos verdwenen. De plek besloeg het noordelijke deel van het eiland tussen de Atlantische Oceaan en Albemarle Sound, omgeven door kustbos en moerasgebieden.

John White leidde in 1587 honderdzeventien Engelse kolonisten om een permanente kolonie te stichten. Toen hij drie jaar later terugkeerde van een bevoorradingsreis waren alle inwoners verdwenen, inclusief zijn kleindochter Virginia Dare.

Het verdwenen dorp komt tot leven door openluchttheatervoorstellingen en begeleide wandelingen waarmee bezoekers de verhalen van de kolonisten en het Algonkijnse volk kunnen ervaren. Lokale groepen houden de herinnering levend via jaarlijkse herdenkingsevenementen die het leven van de kolonisten en hun relaties met inheemse gemeenschappen belichten.

Archeologische resten en interpretatieve panelen markeren vandaag de dag de plek van de kolonie, zodat bezoekers fundamenten en voorwerpen uit de nederzettingsperiode kunnen verkennen. Een bezoekerscentrum in de buurt biedt context over de opgravingen en toont objecten die uit het gebied zijn gehaald.

Het woord CROATOAN dat in een paal is gekerfd is de enige fysieke aanwijzing over het lot van de kolonisten. Deze naam kan verwijzen naar een nabijgelegen eiland waar de kolonisten naartoe gevlucht kunnen zijn of naar het Croataanse volk zelf.