Waterloo Bridge

De Waterloo Bridge is een gietijzeren boogstructuur die ongeveer 32 meter over de rivier Conwy overspant, ondersteund door stenen landhoofden aan beide zijden. De brug draagt twee rijstroken verkeer en is later versterkt met betonnen aanvoegsels.

Thomas Telford ontwierp deze brug in 1815 en de constructie werd voltooid in 1816, samenvallend met de slag bij Waterloo. Het vertegenwoordigde deel van een bredere periode van infrastructuuruitbreiding in Wales in het vroege 19e eeuw.

De brugversiering toont vier nationale symbolen van het Verenigd Koninkrijk gegoten in ijzer: de roos, distel, prei en klaver. Deze decoratieve elementen weerspiegelen de Britse eenheid en zijn details die bezoekers kunnen opmerken bij nader onderzoek van de structuur.

De brug draagt de weg A5 die Londen met Holyhead verbindt en accommodeert zowel voertuigen als voetgangers. Aangezien het een actieve wegweg is, moeten bezoekers voorzichtig zijn bij het oversteken of bekijken van de structuur.

Het gietijzermateriaal kwam uit de gietery van William Hazledine, wat het koppelt aan een van de meest gerespecteerde ijzerwerken van die tijd. Deze verbinding toont de kwaliteit van de metallurgische techniek die in deze periode mogelijk was.

Locatie: Betws-y-coed

Ontstaan: 1815

Architecten: Thomas Telford

Officiële opening: 1816

Hoogte boven de zeespiegel: 13,1 m

GPS-coördinaten: 53.08520,-3.79530

Laatste update: 12 december 2025 om 08:57