Rots van Gibraltar

De Rots van Gibraltar is een kalksteenmassief dat 426 meter boven zeeniveau uitsteekt en de grens markeert waar de Middellandse Zee de Atlantische Oceaan ontmoet. De oostkant daalt steil af in bijna verticale kliffen, terwijl de westhelling glooiender is met begroeiing en bebouwde gebieden.

De Romeinen noemden deze formatie Mons Calpe en beschouwden het als een van de Zuilen van Hercules, die de westelijke rand van de bekende wereld markeerden. In 711 veroverden Moorse troepen het schiereiland en gaven het de naam Jabal Tariq, berg van Tariq, waarvan Gibraltar is afgeleid.

Lokale bewoners delen hun gebied met een kolonie Barbarijse makaken, die vrij rondlopen over de top en paden. Deze dieren vormen onderdeel van het dagelijks leven hier, ze verschijnen in gesprekken, folklore en het dagelijkse ritme van de gemeenschap.

Verschillende wandelroutes leiden door het natuurreservaat naar uitkijkpunten, grotten en oude militaire installaties. De vroege ochtend biedt rustigere omstandigheden en koelere temperaturen voor langere wandelingen.

Binnen de formatie loopt een tunnelnetwerk van meer dan 55 kilometer, langer dan het hele wegennet van Gibraltar. Veel van deze ondergrondse gangen werden gegraven tijdens de 18e eeuw en uitgebreid bij latere conflicten.

Locatie: Gibraltar

Hoogte boven de zeespiegel: 426 m

Toegankelijkheid: Wheelchair accessible

Gemaakt van: limestone

Onderdeel van: Atlantic-Mediterranean Watershed

GPS-coördinaten: 36.12857,-5.34441

Laatste update: 15 december 2025 om 02:06