Burlington House, Gebouw van de kunstacademie en wetenschappelijke genootschappen in Mayfair, Londen, Engeland

Burlington House is een herenhuis in het hart van Mayfair met neo-palladiaanse architectuur, een centrale binnenplaats en meerdere vleugels. Het complex huisvest de Royal Academy of Arts en vijf wetenschappelijke genootschappen waaronder de Royal Society of Chemistry en de Geological Society.

Rond 1664 begonnen voor Sir John Denham, werd het huis in 1667 onvoltooid verkocht aan Richard Boyle, 1e graaf van Burlington, die het voltooide en er zijn naam aan gaf. Zijn nakomeling, de 3e graaf, liet het vanaf 1717 door Colen Campbell verbouwen in strikte palladiaanse stijl, waarbij veel van de constructie behouden bleef. De staat kocht het in 1854 voor £140.000; in 1867 nam de Royal Academy het hoofdblok over met een erfpacht van 999 jaar voor £1 per jaar.

De naam komt van Richard Boyle, 1e graaf van Burlington, die het onvoltooide huis in 1667 kocht. Zijn nakomeling, de 3e graaf, maakte het tot een ontmoetingsplaats voor kunstenaars, filosofen en wetenschappers. Sinds 1867 betrekt de Royal Academy of Arts het hoofdblok op een erfpacht van 999 jaar voor 1 pond per jaar; haar tentoonstellingen trekken de meeste bezoekers.

De hoofdingang van de Royal Academy is de diepe rondboog aan Piccadilly, gemarkeerd door rode banieren. Via een monumentale poort komt men op de binnenplaats, van waaruit de wetenschappelijke genootschappen toegankelijk zijn. De hoofdzalen liggen in het noordelijke blok, dat Sidney Smirke na 1867 toevoegde.

De Saloon, gebouwd kort nadat William Kent in december 1719 uit Rome terugkeerde, is het eerste Kent-interieur in Engeland en bleef grotendeels intact; de stucputti boven de frontons boven de deuren zijn waarschijnlijk van Giovanni Battista Guelfi. Voordat ze aan het British Museum werden verkocht, werden de Elgin Marbles hier bewaard, en Henry Cavendish woonde in het huis.