Ely

De stad ligt op een kleiverhoging ongeveer 26 meter boven de omliggende moerassen, met de rivier de Great Ouse die door de veengronden kronkelt. Smalle steegjes klimmen van de marktplaats naar de kathedraal, terwijl huizen uit verschillende eeuwen de straten flankeren en uitzicht bieden over het vlakke landschap.

Een abdij werd hier in 673 gesticht door Sint-Æthelthryth, een prinses uit de koninklijke familie van Oost-Anglië. Na verwoesting door Deense aanvallers werd het klooster herbouwd en werd een van de rijkste in Engeland ten tijde van de Normandische verovering.

De naam komt van het Oudengelse woord voor paling, een vis die hier vroeger in grote hoeveelheden gevangen werd. De stad draagt nog steeds een wapen met drie palingen, zichtbaar op gebouwen en openbare borden in het centrum.

De treinverbinding rijdt naar Cambridge en verder naar Londen, terwijl de A10 de hoofdroute vormt naar andere plaatsen in de regio. Te voet is het centrum gemakkelijk te verkennen, aangezien de belangrijkste bezienswaardigheden dicht bij elkaar liggen en de afstanden kort blijven in de oude straten.

Meer dan zeven eeuwen lang produceerden pottenbakkers hier een kenmerkend aardewerk dat bekendstond als Babylon-aardewerk, gebruikmakend van de rijke kleiafzettingen van de omliggende moerassen. De werkplaatsen gebruikten lokale materialen en ontwikkelden technieken die zich generaties lang in de regio verspreidden.