Kingston upon Hull

Kingston upon Hull ligt aan de noordelijke oever van de Humber-monding waar de rivier de Hull in getijdenwater stroomt, met Victoriaanse dokken, waterfront musea en een modern aquarium genaamd The Deep. Voetgangersstraten doorkruisen de oude stad tussen bakstenen rijtjes en pakhuizen, terwijl winkelgalerijen en gerevitaliseerde havenkaden zich uitstrekken richting de rivieroever.

Eduard I verleende in 1299 een koninklijk handvest en herbenoemde de nederzetting naar zichzelf, waarbij het voorvoegsel Kingston ontstond dat vandaag nog bestaat. De haven bloeide tijdens het Victoriaanse tijdperk en leed zwaar onder bombardementen in de Tweede Wereldoorlog, gevolgd door geleidelijke wederopbouw en economische transitie weg van traditionele visserij- en scheepvaartindustrieën.

Bewoners spreken met een herkenbaar accent en noemen hun stad simpelweg Hull, wat een gevoel van onafhankelijkheid weerspiegelt dat is gevormd door het maritieme verleden en de afstand tot grote steden. Pubs, fish-and-chipszaken en buurttheaters tonen het dagelijkse sociale leven, terwijl hedendaagse kunstlocaties studenten en gezinnen samenbrengen in verbouwde pakhuizen.

Het centrale treinstation verbindt Londen, Leeds en Manchester met regelmatige diensten, terwijl lokale bussen wijken en nabijgelegen plaatsen langs de Humber-kust bedienen. Wandelen tussen de kern van de oude stad en de waterfrontatracties duurt ongeveer twintig minuten, en goed gemarkeerde fietspaden lopen langs voormalige dokspoorwegen naast de jachthaven.

Een smalle steeg bij de oude stad herbergt een gebouw met wat bewoners de kleinste raam van Engeland noemen, nauwelijks 25 centimeter hoog en ingemetseld in een oude hotelmuur. Verschillende straatnamen, zoals Land of Green Ginger, verwijzen naar middeleeuwse specerijimport en leiden bezoekers naar verborgen binnenplaatsen die de herontwikkeling hebben overleefd.