Danelaw, Middeleeuws gebied in noord en oost Engeland.

De Danelaw was een gebied in het noorden en oosten van Engeland waar Deense Vikingen zich vestigden en onder hun eigen wetten leefden. Het strekte zich uit van delen van Londen noordwaarts door de Midlands tot Northumbria en omvatte graafschappen waar Scandinavische kolonisten zich met de lokale bevolking vermengden en juridische gebruiken en bestuur vormgaven.

Na het Verdrag van Wedmore in 878 stemde koning Alfred van Wessex ermee in Engeland te verdelen en schonk dit land aan Deense kolonisten, waarmee een grens tussen Angelsaksische en Noordse heerschappij werd gecreëerd. Deense gemeenschappen handhaafden hun onafhankelijkheid gedurende decennia totdat Engelse koningen de regio geleidelijk heroverden en in de tiende eeuw onder centrale autoriteit brachten.

Mensen die in dit gebied wonen spreken Engels met sporen van Noordse invloed in het dialect en dagelijkse uitdrukkingen. Reizigers die door Yorkshire of Lincolnshire lopen merken plaatsnamen op die eindigen op by, thorpe of thwaite, herinneringen aan de Scandinavische kolonisten die ooit dit land bewerkten.

Reizigers bezoeken tegenwoordig steden zoals York, Lincoln en Nottingham om sporen van Scandinavische vestiging te verkennen, waaronder musea en archeologische vindplaatsen. Het Jorvik Viking Centre in York biedt inzichten in het leven van Deense inwoners, terwijl Lincoln middeleeuwse bouwwerken toont die het erfgoed van deze periode weerspiegelen.

Deense leiders sloegen hun eigen zilveren munten met Noordse patronen en inscripties, duidelijk anders dan de Angelsaksische munteenheid die elders in Engeland werd gebruikt. Sommige van deze munten dragen nog steeds runische letters en beelden mythologische symbolen af die Scandinavische tradities en overtuigingen weerspiegelen.