金瓜石鑛山事務所所長宿舍, Residentie van de Mijndirecteur in Nieuw Taipei, Taiwan

Het woonhuis van de directeur van het mijnbouwkantoor Jinguashi, ook het Mimo Kikujiro-huis genoemd, is een vrijstaand houten huis in Japanse stijl met een voortuin en een achtertuin. Het bestaat uit twee verbonden gebouwen: het hoofddeel telt vier kamers en is via een binnenkorridor verbonden met een tweede deel dat leidt naar de werkruimte achteraan, met keuken en toiletten. In de hoek werd later een kleine kamer bijgebouwd.

De residentie was van de directeur van het mijnbouwkantoor van Jinguashi nadat Nippon Kogyo de mijn in 1933 kocht en zijn Taiwanese activiteiten in november omdoopte tot Taiwan Kogyo. Directeur Jukichi Mimo financierde het nieuwe terrein van de openbare school van Jinguashi, vandaar de lokale naam Mimo-huis. In 1944 stopte de winning; na 1945 woonde Yuan Huizhuo hier kort, waarna het huis naar Taiwan Metal Mining en in 1991 naar Taiwan Sugar ging.

Bewoners noemen het huis San Mao Jukujiro, of San Mao-huis, naar de tweede directeur van de Taiwan Mining Company, die de ontwikkeling van de openbare school van Jinguashi (nu Guashan-basisschool) financierde. Later diende de residentie als gastenverblijf van de Taiwan Metal Mining Corporation. Het is niet open voor bezoekers.

De residentie is niet toegankelijk voor bezoekers; ze is gesloten sinds de restauratie van de houten constructie en de funderingen in 2020 werd afgerond. Ze staat in de mijnbouwwijk Jinguashi in Ruifang (Nieuw-Taipei), bij andere mijnbouwerfgoedsites zoals het paviljoen van de kroonprins, die te voet te bekijken zijn.

De woning is niet toegankelijk voor bezoekers: na schade door tyfoon Soudelor in augustus 2015 werden de werkzaamheden aan de houten constructie en de fundering in 2020 afgerond, maar de toegang bleef gesloten. De omvang doet nauwelijks onder voor die van het nabijgelegen gastenverblijf van de kroonprins, passend bij de rang van de directeur.