Dja'de el Mughara

Dja'de el-Mughara vormt een pre-keramische neolithische nederzetting gelegen ongeveer 100 kilometer ten noordoosten van Aleppo, strategisch gepositioneerd tussen de rivier de Eufraat en vruchtbare steppegebieden die overvloedige hulpbronnen aan de vroege bewoners verstrekten.

De vindplaats bevat continue bewoningslagen gedateerd van 9310 tot 8290 v.Chr., die drie verschillende fasen omvatten van het late pre-keramische neolithicum A tot het vroege pre-keramische neolithicum B, waarmee de cruciale overgang van jager-verzamelaar-samenlevingen naar sedentaire landbouwsamenlevingen wordt gedocumenteerd.

Opgravingen onthulden 's werelds oudst bekende binnenwandschilderingen met geometrische patronen in rode en zwarte kleuren op witte achtergronden, ontdekt binnen een cirkelvormig leemsteengebouw dat diende als gemeenschapsruimte voor rituele activiteiten.

Franse archeologen voerden tussen 1991 en 2010 systematische opgravingen uit onder leiding van Dr. Eric Coqueugniot, waarbij meer dan 80 menselijke begrafenissen, talrijke artefacten en architecturale overblijfselen werden ontdekt voordat het werk stopte vanwege de Syrische burgeroorlog.

De vindplaats bevat enkele van de vroegste bewijzen van tuberculose in menselijke populaties, voorafgaand aan de domesticatie van vee, samen met gegraveerde dierenbotfigurines die geavanceerde symbolische communicatiesystemen tussen prehistorische nabije oosterse gemeenschappen aantonen.