Grote moskee van Damascus

De Omayyaden-moskee is een groot gebedsgebouw uit steen en marmer dat zich over een aanzienlijk gebied uitstrekt en wordt bekroond door drie opvallende minaretten. De indeling combineert een open binnenplaats met een marmeren vloer en overdekte gebedszalen ondersteund door zuilen en bogen die beschutting bieden aan gelovigen.

De bouw werd in 715 voltooid onder kalief Al-Walid I en behoort tot de oudste gebedstructuren van de Islam. Op deze plek stonden eerder een heidens tempel en later een kerk voordat de moskee werd gebouwd.

De moskee trekt bezoekers van verschillende geloofstradities aan, omdat het een plaats vertegenwoordigt waar religieuze praktijken elkaar overlappen. De centrale binnenplaats, omgeven door zuilengangen, dient als verzamelplaats waar mensen bidden, converseren en momenten van bezinning doorbrengen.

Het bezoek wordt het beste gedaan in de vroege ochtend of late middag wanneer de zon niet rechtstreeks op de binnenplaats schijnt. Bezoekers moeten geschikte kleding dragen en zich voorbereiden op verschillende vloerniveaus tussen de binnenplaats en de gebedszalen.

Binnenin staat een heiligdom dat wordt vereerd als de rustplaats van Johannes de Doper, een figuur die heilig is in zowel de christelijke als islamitische traditie. Dit element maakt de plaats een unieke bestemming voor gelovigen van beide geloven.

Locatie: Damascus

Ontstaan: 706

Oprichters: Al-Walid I

Architectuurstijl: Umayyad architecture

Lengte: 125 m

Breedte: 50 m

Gemaakt van: marble, stone

Onderdeel van: Ancient City of Damascus

GPS-coördinaten: 33.51139,36.30667

Laatste update: 18 december 2025 om 16:40