Krak des Chevaliers, Middeleeuws fort in Al-Husn, Syrië

De Krak des Chevaliers staat op een 650 meter hoge heuvel in de Homs-doorgang en is gebouwd uit blokken lichte kalksteen. De buitenmuur uit de 13e eeuw heeft aan de voet een schuine talud met een rij schietgaten, en links rijst een vierkante toren met een smalle boogopening boven de aangrenzende muur uit. Twee massieve ronde torens vormen het midden van de kernburcht, met rechtsonder een kleinere ronde toren en een stenen brug met bogen.

Koerdische troepen bouwden de vesting in 1031 als lokale veste. De Hospitaalridders namen de controle over in 1142 en breidden het uit tot een van de belangrijkste verdedigingswerken van de Kruisvaarderstaten voordat sultan Baibars het in 1271 veroverde.

De naam komt van het Syrische karak, „ommuurde stad”, door de kruisvaarders verbasterd tot Le Crat en in de 19e eeuw geromantiseerd tot Krak des Chevaliers. De kapel van de Hospitaalridders in de kernburcht werd na de mammelukse verovering van 1271 tot moskee omgebouwd, met toevoeging van een minbar.

Lokale gidsen bieden rondleidingen door de binnenvertrekken, verdedigingsgangen en gewelfde kelders, waarbij stevig schoeisel wordt aanbevolen voor de oneffen stenen paden en trappen. De openingstijden blijven beperkt en kunnen variëren afhankelijk van lokale omstandigheden.

De garnizoen kon tot 2000 soldaten huisvesten en bevatte opslagruimten met voldoende voedsel en uitrusting voor vijf jaar. Deze capaciteit maakte de vesting bijna onkwetsbaar voor langdurige belegeringen.