Ållonö, Barokkasteel in gemeente Norrköping, Zweden

Ållonö is een barokslot in de gemeente Norrköping gebouwd met symmetrische stenen muren en klassieke verhoudingen. Het gebouw heeft grote ramen en een mansardedak dat meerdere verdiepingen bedekt, wat de kenmerkende architectuur van die periode toont.

Ållonö ontstond door het verplaatsen van de dorpen Olö en Eneby; een runensteen uit Eneby staat nu in het slotpark. De oudst bekende eigenaar, in 1289, was hertog Benedictus, bisschop van Linköping, die Aoloo schonk aan Gudmar Magnusson. Het hoofdgebouw werd rond 1670 opgetrokken voor Gustaf Kurck, in 1719 door Russische troepen verwoest en in 1740-1744 herbouwd.

Het kasteel toont hoe de Zweedse adel barokstijlen van het Europese vasteland aannam en in hun eigen bouwtraditie integreerde. De steen en het elegante dak weerspiegelen de invloed van Franse en Italiaanse architectuurtraditie die destijds onder de elite populair waren.

Ållonö is verdeeld in een particulier kasteel en het säteri-landgoed, waarvan de grond sinds 1984 aan Roy Erichsen toebehoort; geen van beide is publiek toegankelijk. Het kasteel staat aan de zuidkant van de Bråviken in de parochie Östra Stenby, en door bodemrijzing ligt het hoofdgebouw ver van het water. De aanrijroute loopt via Vikbolandet; vanaf de weg zijn de roze muren en het groene dak zichtbaar.

Voor de gevel van 1671 werden 30.000 lichtgele Hollandse bakstenen naar de bouwplaats gebracht, samen met een scheepslading geglazuurde dakpannen die "hollenes moppen" heetten. De huidige roze muren en het groene dak volgen Erik Dahlberghs prenten in Suecia antiqua et hodierna, 1690–1692.