Rodga, Landhuis in gemeente Norrköping, Zweden.

Rodga is een herenhuis in de gemeente Norrköping met stenen muren, aangelegde tuinen en verschillende verbonden gebouwen die een eenheidlijk architectonisch geheel vormen. Het complex toont traditionele Zweedse bouwpraktijken met toevoegingen uit verschillende perioden.

Rodga wordt al in de middeleeuwen vermeld en staat in 1543 te boek als stubbe- och rödjehemman. De bloeitijd begon in de jaren 1670, toen de in Norrköping wonende Hollander Hans Pieter Hellwegh het kocht en met de in 1677 verleende privileges onder Karel XI een weverij van zeildoek en buldan begon; 33 weefgetouwen boden werk aan 500 huishoudens. In 1760 nam de koopman Jacob Graver het over en voorzag het herenhuis van een verdieping. De zeildoekproductie liep terug en stopte in 1852; daarna was Rodga verbonden aan de bijlenproductie bij Hults bruk.

De naam Agdor, Rodga achterstevoren, komt uit Aurora Ljungstedts verhaal "En gubbes minnen" uit 1861, dat zich afspeelt in een verlaten landhuis met die naam; zij was een achterkleindochter van Jacob Graver, die Rodga in 1760 kocht. Maria Magdalena Eurenia, Gravers vrouw, kwam in de legenden van het landgoed terecht. Bijlen worden nog steeds onder de naam AGDOR gemaakt, verbonden met Hults bruk.

Rodga ligt tussen de meren Norrsjön en Sörsjön in het mijnbouwgebied van Östergötland en is over de weg vanaf Norrköping bereikbaar. Het landgoed is een beschermd gebouwencomplex; de gebouwen en terreinen zijn vooral van buiten te bekijken, en de aan Hults bruk gekoppelde AGDOR-bijlenproductie is geen bezienswaardigheid op het landgoed.

De naam Agdor, Rodga achterstevoren, staat voor het verlaten landhuis in het middelpunt van Aurora Ljungstedts verhaal ‘En gubbes minnen’ uit 1861. Ljungstedt (1821–1908) was een achterkleindochter van Jacob Graver, die Rodga in 1760 overnam en het landhuis met een verdieping verhoogde. Bijlen worden nog steeds onder de naam AGDOR gemaakt, in verband met Hults bruk.