Skridskopaviljongen

Skridskopaviljongen is een historisch bakstenen paviljoen op het eiland Kastellholmen, ontworpen met steile dakhellingen, versierde bakstenen muren, torentjes en torens. Het romantische kasteelagtige karakter onderscheidt het van andere militaire structuren in het gebied.

Het gebouw werd in 1882 gebouwd door de marineadministratie op basis van de ontwerpen van architect Adolf Emil Melander. Het diende oorspronkelijk als verwarmingshuisje waar koninklijke schaatsers zich konden warmen.

Het gebouw laat zien hoe ijsschaatsen in het midden van de jaren 1800 een verfijnde sociale activiteit werd die de welgestelde families van Stockholm aantrok. De ligging op een eiland en het romantische design tonen dat het voor een specifieke sociale groep was gebouwd.

De ruimte kan tot 42 zittende gasten of 75 staande gasten herbergen voor evenementen. Evenementenpakketten bevatten cateringservices en technische apparatuur voor het organiseren van diverse vieringen en bijeenkomsten.

Van 1926 tot 1971 trad de Marinebandkapel regelmatig op in deze zalen, waardoor het nieuwe leven kreeg als muziekruimte. Deze periode gaf het gebouw een onverwachte artistieke bestemming naast het originele doel.