Riddarbron, Pontonbrug in Norrmalm, Zweden

Riddarbron was een 240 meter lange pontonbrug tussen Norra Riddarholmshamnen op Riddarholmen en Tegelbacken op Norrmalm, geopend op 18 juni 1953. De 7 meter brede rijbaan, met veiligheidsbarrières, droeg voertuigen tot 3 ton; in de eerste jaren liep oostelijk een aparte pontonbrug voor voetgangers parallel mee.

Riddarbron werd op 18 juni 1953 ingehuldigd als een 240 meter lange pontonbrug tussen Norra Riddarholmshamnen en Tegelbacken, ter vervanging van de tijdelijke route Slingerbultsleden. Hij werd gebouwd als compensatie toen de werken aan de metro en de Centralbron die doorgang via Riddarholmen afsneden. Het idee kwam van stadsraadsvoorzitter Yngve Larsson. De brug bleef tot september 1967, toen de nieuwe Centralbron over de Norrström opende.

De brug is genoemd naar Riddarholmen, het eiland dat ze met Tegelbacken verbond. Het verkeer reed via Wrangelska backen tussen het Wrangelska palatset en het Kammarrättens hus, zodat de 20.000 voertuigen per dag door de oude gerechtswijk trokken. Het idee kwam van Yngve Larsson, jarenlang borgarråd en voorzitter van het stadscollege.

Om de plaats van deze brug in Stockholms verleden te begrijpen, kunt u de Riddarfjärden vanuit nabije watergebieden bekijken en zich voorstellen waar het ooit overheen liep. Lokale musea en archieven bevatten aanvullende gegevens over de werking ervan.

De brug was een idee van Yngve Larsson, een langdurig gemeenteraadslid en voorzitter van het stadscollege. Ze verving de tijdelijke route Slingerbultsleden, en de 7 meter brede rijbaan droeg tot 20.000 voertuigen per dag die Riddarholmen doorkruisten, via Wrangelska backen tussen het Wrangelska palatset en het Kammarrättens hus.