Lejonströmsbron, Houten brug en architecturaal ensemble in Skellefteå, Zweden.

De Lejonströmsbron is een houten brug van 207,5 meter lang over de rivier de Skellefte tussen Sunnanå en Prästbordet, nabij de parochiekerk van Skellefteå landsförsamling. Het houten brugdek rust op pijlers van steenmetselwerk, die in 1868 werden vernieuwd toen de oorspronkelijke houten caissons werden vervangen. Tijdens de reparaties van 1926 tot 1931 werd een van de opritten vervangen door een aarden dam, waardoor de brug zijn huidige lengte kreeg.

In 1735 besloot het districtsgerecht van Skellefteå om Stora bron te bouwen, gefinancierd door lokale boerderijeigenaren, met de voormalige soldaat Carl Spennare als bouwmeester. De brug werd in 1737 voltooid met een lengte van 267 meter, en de houten opritten brachten de totale lengte op 314 meter. In 1868 werden de houten caissons vervangen door stenen pijlers, en reparaties tussen 1926 en 1931 verkortten de brug tot 207,5 meter door één zijde te vervangen door een aarden dam.

De naam Lejonströmsbron komt van de nabijgelegen Lejonström-zagerij; tot de opening van de Parkbron in 1913 heette de brug eenvoudigweg Stora bron. Volgens de plaatselijke overlevering zijn in enkele huizen naast de brug nog kogelgaten uit 1809 te zien.

De brug verbindt te voet en per fiets de wijken Sunnanå en Prästbordet, vlak bij de Landskyrka. Sinds 1868 geldt een snelheidsbeperking: sneller dan een voetganger rijden kostte toen vijf riksdaler boete. Het dek is van hout, dus let op bij nat of glad weer.

Op 15 mei 1809 probeerden ongeveer 600 tot 800 Zweden onder luitenant-kolonel J. H. Furumark de brug te slopen om een Russische macht van 6.000 man onder generaal P. A. Sjoevalov te vertragen. Ze beschadigden haar zo dat alleen infanterie kon oversteken, en trokken zich daarna over het ijs terug. Volgens de overlevering zijn op enkele huizen bij de brug nog kogelgaten uit de slag te zien.