Ekomuseum Bergslagen, Industrieel openluchtmuseum in de gemeente Ludvika, Zweden

Ekomuseum Bergslagen is een gedecentraliseerd openluchtmuseum van ongeveer 750 vierkante kilometer, met zo'n 60 locaties die via het Strömsholmkanaal van het Mälarenmeer in het zuiden tot de bossen van de Bosfinnen in het noorden lopen. Het omvat mijnen, hoogovens, smederijen, walserijen, elektriciteitscentrales, het slot Strömsholm en de ijzerfabriek van Engelsberg, sinds 1993 UNESCO-werelderfgoed.

Het ecomuseum begon in 1986 als een experiment van Erik Hofrén, toenmalig hoofd van het Dalarna Museum, na een haalbaarheidsstudie uit 1984 door Örjan Hamrin en Hans Rehnberg. In 1990 werd een stichting opgericht, gevestigd in de gemeente Fagersta. De getoonde ijzergeschiedenis omvat meer dan 2.000 jaar, van 400 v.Chr. tot nu, en omvat Lapphyttan, gedateerd tussen 1150 en 1350.

Het museum toont hoe mijnbouw en ijzerproductie het leven van mensen in deze regio vormde en het belang van deze industrie voor lokale gemeenschappen. De bewaard gebleven gebouwen en machines geven inzicht in hoe het dagelijkse werk en leven in deze industriële nederzettingen eruitzag.

Bezoekers kunnen individuele locaties zelf verkennen of deelnemen aan rondleidingen om meer over de industriële faciliteiten te leren. Comfortabele wandelschoenen worden aanbevolen, aangezien veel plaatsen met elkaar zijn verbonden door natuurlijke paden.

De site Lapphyttan in Norberg wordt beschouwd als de typesite voor de middeleeuwse hoogoven, gedateerd tussen 1150 en 1350. Hij produceerde ruwijzer, dat vervolgens werd geraffineerd tot smeedijzeren brokken. Het netwerk telt ongeveer 60 bezienswaardigheden, niet 70.