Bergianska trädgården, Wetenschappelijke botanische tuin in Norra Djurgården, Zweden

De Bergische Botanische Tuin ligt op een helling in Frescati aan de Brunnsviken, met buitenbedden gerangschikt naar plantenfamilie en ongeveer 9.000 gekweekte soorten. De grootste kas, Edvard Andersons växthus, opende in 1995 naar een ontwerp van Per-Rune Semrén: een getrapt piramidevormig glazen dak met een kleine lantaarn op de top, geflankeerd door lagere glazen vleugels en links een hogere gebogen glazen sectie.

De tuin ontstond uit Bergielund, een tuin die medio achttiende eeuw door de broers Bengt en Peter Jonas Bergius werd aangelegd in het huidige Vasastaden. Hun testament uit 1784 schonk het landgoed in 1791 aan de Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, met Olof Swartz als eerste Professor Bergianus. In 1885 verhuisde de tuin naar Brunnsviken omdat de oude plek bebouwd zou worden; de staat nam in 1969 het grootste deel over.

De Edvard Andersons-kas toont planten uit mediterrane regio's, terwijl Victoriahuset de reuzen-waterlelie en waterplanten tentoonstelt.

De buitengebieden zijn het hele jaar gratis te bezoeken, terwijl de kassen een toegangsbewijs vereisen. Een café in het kassencomplex biedt versnaperingen en een plaats om uit te rusten.

De tuin is een van Zwedens kloonarchieven voor appelrassen en bewaart 18 verplichte rassen plus ongeveer 25 andere binnen het Programma voor Gecultiveerde Diversiteit. De Japanse vijver werd in 1991 gegraven voor het tweehonderdjarig bestaan van de Bergian-stichting.