Gotska Sandön, Nationaal park eiland in de Oostzee, Zweden.

Gotska Sandön is een nationaal parkeiland in de Oostzee met ongeveer 8 kilometer zandterrein vermengd met dennenbossen en grind. De kustlijn strekt zich uit over ongeveer 30 kilometer en biedt duinen, bos en open zandvlakten.

Na de Reformatie kwam het eiland aan de Zweedse kroon. In 1543 klaagden Gotlanders dat de zeehondenjacht op Gotska Sandön bijna was gestopt door hoge belastingen; een register uit 1653 vermeldt dat inwoners van Fårö jaarlijks 10 zeehondenhuiden en 2,5 ton zeehondenspek betaalden voor jacht- en visrechten. In 1758 kocht Johan Larsson Lythberg het eiland om een schapenboerderij te beginnen, maar verloor het in 1762 na een geschil met de inwoners van Fårö. De staat kocht in 1859 de noordelijke helft en in 1861 de rest terug.

De naam van het eiland betekent „het Gotlandse zandeiland”. De kapel staat op de noordwestpunt en hoort sinds 2019 samen met de kerk van Fårö bij de parochie Fårö in het Norra Gotlands pastorat. De houten gebouwen van het vuurtorenstation, met rode gevels symmetrisch rond een binnenplaats, behoren tot de bouwwerken die het nationaal park als bezienswaardig noemt.

In de zomer varen er regelmatig boten van Fårö en van Nynäshamn op het vasteland. Het eiland is een nationaal park: blijf op de gemarkeerde paden en nader de beschermde kolonie grijze zeehonden in het noorden niet; het beste uitzicht erop biedt de Sälutkikstallen. De kapel staat op de noordwestpunt.

Twee identieke vuurtorens met houten bekleding op een stalen skelet en schroefpalen werden in 1858-1859 gebouwd als waarschuwing voor de gevaarlijke zandbank Kopparstenarna; de zuidelijke toren werd in 1903 gesloopt, alleen de noordelijke bleef. Een lokale telefoonlijn verbond de vuurtorenposten twee jaar nadat in 1883 een derde licht op de zuidoostpunt was aangelegd.