Nationaal park Padjelanta, Nationaal park in Norrbotten, Zweden.

Nationaal park Padjelanta is een hoogvlakte van 800 tot 1000 m boven zeeniveau rond de meren Vastenjaure en Virihaure, met lage, afgeronde hellingen van groene, olijfbruine en grijze vegetatie, plekken kale rots en grind en een ondiepe, kronkelende beek. Verderop rijzen donkerder rotsruggen op, en nog verder strekt zich langs de Noorse grens een lange besneeuwde bergketen uit.

Padjelanta werd in 1962 nationaal park, in hetzelfde jaar als Sarek en Stora Sjöfallet, en is met 1984 km² het grootste van Zweden. In 1996 werd het onderdeel van het UNESCO-werelderfgoed Laponia, waartoe ook Sarek, Stora Sjöfallet en Muddus behoren.

De naam Padjelanta komt uit het Lule-Sami: Badjelánnda betekent "het hogere land". Drie rendierhouderijgemeenschappen, Tuorpon, Jåhkågasska en Sirgas, gebruiken het gebied als zomerweide en verblijven in de dorpen Staloluokta en Árasluokta, waar nog traditionele turf- en tentkåtor staan. De herders laten bezoekers kijken bij het merken van de kalveren.

De 140 km lange Padjelantaleden komt het park binnen vanuit Ritsem in het noorden en Kvikkjokk in het zuiden; beide zijn met bus of auto bereikbaar vanuit Gällivare en Jokkmokk. De hutten langs de route zijn in de zomer open en deels bemand. Vanuit Noorwegen komt men vanuit Sulitjelma via de afgesloten Sorjus-hut van de DNT, waarvan de sleutel in Sulitjelma wordt geleend. In de zomer vliegen helikopters tussen Ritsem en Kvikkjokk en Staloluokta.

In de zomer beleeft het park de middernachtzon, wanneer zonlicht door de nacht heen blijft. In de winter gaat het landschap over in uitgebreid schemerlicht met een karakteristieke blauwgetinte gloed.