Jebel Moya

Jebel Moya is een archeologische uitgravingsplaats op de zuidelijke Gezira-vlakte met meer dan 3.000 gedocumenteerde begrafenislocaties uit verschillende oude perioden. Het terrein strekt zich uit over een groot gebied en toont dichte concentraties van graven uit verschillende tijdperken op één locatie.

Sir Henry Wellcome voerde tussen 1911 en 1914 uitgebreide opgravingen uit en ontdekte bewijzen van menselijke bewoning die zich uitstrekten van 5000 voor onze tijdrekening tot 500 na onze tijdrekening. Zijn werk legde de basis voor het begrijpen hoe verschillende groepen mensen deze locatie gedurende een zeer lange periode hebben gebruikt.

De begraafplaats toont verschillende begravingspraktijken met lichamen in gehurkte, buik- en rugligging, wat de sociale structuren van oude herdersgemeenschappen weerspiegelt. Deze verscheidenheid in begravingsmethoden stelt bezoekers in staat om de verschillen tussen groepen en hun geloofsystemen te begrijpen.

Het terrein ligt op een open vlakte met opgravingen blootgesteld aan de elementen, waardoor bezoekers archeologische lagen direct op de grond kunnen zien. Degenen die het terrein bezoeken, moeten zich voorbereiding op droge omstandigheden en voldoende schaduw meenemen, aangezien het gebied weinig bescherming biedt.

Analyse van tandrestemmen van de opgegraven lichamen toont specifieke slijtagepatronen die bevestigen dat de prehistorische bevolking een pastorale voeding op basis van veeteelt handhaafde. Deze slijtagemarkeringen geven inzicht in de dagelijkse eetgewoonten en leefwijzen van de eerste bewoners.