Al-Ukhdud, Archeologische vindplaats in de provincie Najran, Saoedi-Arabië.

Al-Ukhdud is een vervallen ommuurde stad aan de zuidrand van de Wadi Najran, ongeveer 25 km van Najran tussen de dorpen al-Qabil en al-Jarba. De vierkante vindplaats van vier vierkante kilometer bewaart alleen de fundamenten en muren van de gebouwen, met lage hopen ruwe beige en lichtbruine steenblokken, gebroken muurdelen en een kale aardoppervlakte ertussen. Een stenen muur met versierde bovenkant omringde de stad vroeger.

Al-Ukhdud, voorheen Raqmat, was vooral bewoond tussen 500 v.Chr. en het midden van het eerste millennium n.Chr., toen het kasteel werd gebouwd. In 520 liet de Himyaritische koning Dhu Nuwas de christenen van de streek in de greppel verbranden, een gebeurtenis die in de Koran wordt vermeld. Na de opkomst van de islam verloor de stad haar rol als centrum van Najran en nam de bewoning af tot de vierde eeuw van de hidjra.

De naam al-Ukhdud betekent een lange greppel of diepe kuil in de grond, verwijzend naar de brandende kuil uit het Koranische verhaal van de mensen van de kuil (soera al-Buruj). De plaats wordt ook Raqmat genoemd. Bezoekers zien verspreide sporen van as en verkoelde botten, en in het regionale museum staat een bronzen leeuwenkop tentoongesteld.

Het nabijgelegen regionale museum van Najran dient als bezoekerscentrum en biedt toegang tot de ruïnes met informatiekaarten. Bezoekers moeten comfortabele kleding dragen en water meenemen, omdat de plaats open en blootgesteld aan de zon is.

In februari 2023 maakte de erfgoedcommissie vondsten in al-Ukhdud bekend, waaronder drie ringen, een bronzen stierenkop en Sabese inscripties; de grootste is een enkele regel op graniet van 230 cm lang, met letters tot 32 cm hoog.