Water Tower in Kolomenskoye Residence, Architectonische structuur in District Nagatinsky Zaton, Rusland

De Watertoren in de Kolomenskoye-residentie is een bakstenen structuur gelegen in het grote historische complex op het voormalige koninklijke landgoed van Moskou. Het gebouw maakte deel uit van de technische systemen die het houten paleis van water voorzagen.

Gebouwd in de jaren 1670 als centrum van een waterophaalsysteem voor het hof van de tsaar in Kolomenskoye, huisvestte de toren een mechanisme dat waarschijnlijk door Bogdan Poetsjin van de Wapenkamer is gemaakt, die daarvoor in 1675 daarheen werd gestuurd. Hij stond aan de weg tussen Kolomenskoye en Djakovo, bij een dam in de ravijn, en heeft mogelijk de Djakovo-poort van het oude hof vervangen.

De toren heet ook Sokolina-toren (Valkentoren), naar een 19e-eeuwse legende dat er de jachtvogels van de tsarenvalkerij werden gehouden. Binnen is nu de tentoonstelling „Het soevereine waterhefwerk: over de geschiedenis van de watervoorziening in de 17e–20e eeuw” te zien.

De toren staat aan de weg tussen Kolomenskoye en Djakovo, bij de dam in de ravijn. Binnen is de begane grond toegankelijk via de brede doorrijbogen; de bovenverdieping bereikt men via trappen in de zijdelen van het onderblok. Het waterophijsmecanisme is verdwenen, maar een dichtgemetselde deur in de bovenste oostgevel leidde ooit naar het platte dak van de oostvleugel.

Het waterophijsmecanisme zelf is verdwenen en de werking ervan is nooit vastgesteld. Wat overblijft is een 2 meter diep bassin van witte steen onder de oostelijke vleugel van de toren, met een smalle put in de bodem die mogelijk de watervoerende laag bereikte, en twee keramische buizen die van daar ondergronds naar de Hemelvaartskerk en het dorp Djakovo lopen.