Panteleimon monastery, Orthodox mannenklooster in Petropavlovsk-Kamtsjatski, Rusland.

Het Panteleimon-klooster ligt op de top van de Sopka Svyazi, waar een kapel uit 1885 gewijd aan de heiligen Vera, Nadezhda, Lyubov en hun moeder Sofia lange tijd dienstdeed als radiocommunicatiecentrum. De in 2008 ingewijde kloosterkerk staat naast een in 2012 voltooid twee verdiepingen tellend broedergebouw van 15 bij 15 meter. In 2008 werd begonnen met een 14 meter hoge kapel ter nagedachtenis aan omgekomen zeelieden en vissers, en in 2013 startte op dezelfde heuvel de bouw van de 38 meter hoge Kamtsjatka-marinekathedraal van aartsengel Michaël.

In 2000 vestigden de eerste monniken zich met de zegen van bisschop Ignati (Pologroedov) in een particulier huis in de wijk Seroglazka. In 2002 gaf de stad de gemeenschap een terrein op de heuvel Sopka Svjazi, met de kerk uit 1885 voor de heilige Geloof, Hoop, Liefde en hun moeder Sofia, die tientallen jaren als radiocentrum diende. Twee novicen legden in 2004 hun geloften af op de berg Athos, en op 7 januari 2007 bepaalde de Heilige Synode de oprichting van het klooster, met hieromonnik Antonij (Zjoekov) als overste.

Het klooster is gewijd aan de heilige Panteleimon de Genezer, een naam die monniken op de berg Athos voorstelden, waar twee van de eerste broeders in 2004 hun geloften aflegden. Een kopie van de icoon van de Moeder Gods „De onuitputtelijke kelk”, in 2009 aan het klooster geschonken, begon op 30 mei 2012 mirre af te scheiden; een commissie van geestelijken bevestigde dit. Het klooster beheert ook een zondagsschool en een skite in het dorp Termalny.

Het klooster staat op de heuvel Sopka Svyazi boven de Avatsjabaai, op de plek van een kapel uit 1885 die lang als radiocentrum diende. De hoofdkerk werd op 9 augustus 2008 ingewijd, en de 14 meter hoge kapel voor de martelaren Geloof, Hoop, Liefde en hun moeder Sofia werd op 21 mei 2008 begonnen. In het dorp Termalny ligt een skit.

De kloosterkerk huist in een voormalig radiocentrum op de heuvel Sopka Svjazi, een gebouw dat in 1885 als kapel verrees boven het massagraf van de verdedigers van Petropavlovsk. Het altaar werd op 9 augustus 2008 door aartsbisschop Ignati gewijd. Een in 2009 geschonken kopie van de icoon 'Onuitputtelijke Kelk' begon op 30 mei 2012 mirre af te scheiden, bevestigd door een diocesane commissie.