Shum-gora, Middeleeuwse grafheuvel in Podgorye, Rusland

Shum-gora is een tweetraps kurgan op de linkeroever van de Loega tussen Podgorye en Zapolye, 12–13,5 m hoog met een basisdiameter van 70–75 m. De hellingen zijn bekleed met kalkstenen platen in terrassen onder 10–20 cm gras, en de platte top meet 18 m breed. Hij maakt deel uit van een archeologisch complex met een walburcht en een nederzetting.

Deze heuvel werd in de oudheid aangelegd als begraafplaats en bleef eeuwenlang een aanwijzing van prehistorische bewoning in de regio. Geleerden begonnen in het begin van de jaren 2000 met systematisch onderzoek om meer te weten te komen over de mensen die hier begraven zijn en hun begrafenisrituelen.

Plaatselijke mensen zagen deze heuvel als een plek van spirituele kracht die bezoekers aantrok die naar genezende eigenschappen zochten. Geloof in de therapeutische effecten van het zand bepaalde hoe gemeenschappen door de generaties heen met deze plaats omgingen.

De site ligt in een landelijk gebied ten westen van Novgorod en blijft toegankelijk voor onderzoekers en geïnteresseerde bezoekers die van archeologie houden. Het is verstandig om rekening te houden met het seizoen, want nat weer kan het terrein modderig en moeilijk begaanbaar maken.

De heuvel is nooit opgegraven. In 2003 vond Aleksashin op de top een blok met een monogrammatische inscriptie, die hij vergeleek met Karolingische monogrammen; op die grond deed hij de theorie herleven die Rurik met Rorik van Dorestad vereenzelvigt. Georadarmetingen uit 2002 brachten een kamer van 9 × 3 × 3 m op 14-15 m diepte aan het licht, oost-west georiënteerd, met een brede gang vanaf de hielsteen.