Yuntolovsky Reserve, Natuurreservaat in Sint-Petersburg, Rusland.

Het Yuntolovsky-reservaat is een regionaal natuurzakaznik van 976,8 hectare in het Primorski-district van Sint-Petersburg, in het noordoosten van Lachta-Olgino. Het ligt in de Lachta-laagte en omvat de razliv van Lachta, delen van de rivieren Tsjornaja, Kamenka, Juntolovka en Gloecharka en het grootste deel van het Lachta-moeras. Sphagnum-dennenbossen en berkenbossen bedekken een groot deel, met overgangs- en laagveen en groepjes zwarte els.

In 1919 stelden naturalisten uit Petrograd een reservaat voor langs de hele kust van de Nevabaaai van Staraja Derevnja tot Lisy Nos, waarbij zij de oorspronkelijke vegetatie van de Laxtalaagte en de rustplaatsen voor watervogels prezen; het plan kreeg geen steun. Datzelfde jaar opende het excursiestation van Lachta in het vroegere landhuis van de Stenbock-Fermors onder poolonderzoeker P. V. Wittenburg, met een museum van de natuur van de noordkust, dat tot 1932 bestond. De zakaznik werd ingesteld bij besluit van het presidium van de sovjet van Leningrad op 20 juli 1990 (nr. 71); de grenzen en het beschermingsregime werden bevestigd bij gouverneursbesluit nr. 1275-r van 30 november 1999.

De naam van het reservaat komt van de rivier de Juntolovka, die een deel van de westgrens vormt. Het bord bij de ingang citeert een gedicht van Aleksandr Blok, een verwijzing naar de literaire band van het gebied. Sinds 1990 is het terrein een zakaznik, een Russische beschermingscategorie die beperkt recreatief gebruik toestaat en de op het bord genoemde activiteiten verbiedt.

Bezoekers kunnen het reservaat bereiken met het openbaar vervoer of een privévoertuig, met gemarkeerde paden die toegang bieden tot uitzichtpunten in het hele gebied. De paden stellen bezoekers in staat om verschillende habitats te verkennen en wilde dieren waar te nemen zonder gespecialiseerde apparatuur.

Het reservaat herbergt de oostelijkste populatie van deze struik, het lavendelhei, dat in het Rode Boek van Rusland staat; voorbij deze oever van de Finse Golf komt de soort niet verder oostwaarts voor. Botanici volgen de groeiplaats nauwlettend omdat het voortbestaan ervan in het reservaat precair wordt geacht.