Lednik Tseya, Berggletsjer in Noord-Ossetië-Alanië, Rusland.

Lednik Tseya is een gletsjer in de Kaukasusgebergten in Noord-Ossetië-Alania, gelegen op de hellingen van steil oprijzende bergkammen. Het ijsveld beslaat een groot gebied en wordt omgeven door enkele hoge pieken die het omringende landschap bepalen.

De gletsjer werd in de late 19e eeuw gedocumenteerd in het Brockhaus en Efron Encyclopedisch Woordenboek en later in de Grote Sovjet-Encyclopedie. In 1983 wijdde Arseni Tarkovski er een gedicht aan, waarin hij het zuiverende ozon van 1919 en een als een zwarte kraal bij Sadon lopend mijnkarretje noemt. Sinds de sovjettijd staan bij de gletsjertong klimmerskampen, een toeristenbasis en een onderzoeksstation.

De gletsjer en zijn kloof komen voor in verzen van Joeri Vizbor ("Tsejskaja") en Arseni Tarkovski, die in 1983 schreef dat hij "de berglucht van de staat" dronk op de Tsej-gletsjer. Naast Russische namen worden Ossetische gebruikt: de gletsjer heet Tsæjy tsiti, de rivier uit zijn ijsboog Tseja of Tsejdon.

Het bereiken van het terrein vereist voorbereiding en alpiene ervaring aangezien het in een hoogtebergzone ligt en alleen te voet toegankelijk is. Bezoekers dienen passende uitrusting mee te nemen en rekening te houden met weersomstandigheden op deze hoogte, die snel kunnen veranderen.

Het smeltwater van deze gletsjer voedt beken en rivieren die het ecosysteem en de watervoorziening in de regio beïnvloeden. Deze rol in de hydrologie van de Kaukasus gaat meestal onopgemerkt voorbij bij bezoekers, hoewel het fundamenteel is voor het leven in de omringende dalen.