Baltiejski vokzal

Het Baltiysky-station is een eindstation in Sint-Petersburg, Rusland, dat voorstadslijnen bedient langs de zuidelijke oever van de Finse Golf. Het gebouw uit het midden van de 19e eeuw toont een glazen dak boven de sporen, tweeverdiepingshoge zijvleugels en een centrale gevel met de originele klok van Pavel Bure uit de openingsperiode.

Het station opende in 1857 als Peterhof-station, ontworpen door Alexander Krakau in een stijl geïnspireerd op het Gare de l'Est in Parijs. De faciliteit verbond de stad met de keizerlijke residenties ten westen van Sint-Petersburg en speelde een centrale rol in het hofreizen tijdens de tsaristische periode.

De linkervleugel was uitgerust met privéruimten voor de Russische keizerlijke familie die naar hun residenties in Strelna, Peterhof en Oranienbaum reisde. Deze wachtruimten stelden de leden van het hof in staat om zich afzijdig te houden van de openbare stationshal voordat ze instapten in de treinen die voor het paleis gereserveerd waren.

Het station staat aan Naberezhnaya Obvodnogo kanala 120 en is dag en nacht open, met vijf perrons en zeven sporen die voorstadslijnen bedienen. De faciliteit is goed verbonden via verschillende tram- en buslijnen, en de hoofdingang leidt rechtstreeks naar de centrale hal met loketten en wachtruimten.

Het station verwerkt het grootste volume aan forensenverkeer onder alle spoorwegterminals in Rusland. In zomerweekendes stijgt het aantal reizigers sterk wanneer bewoners naar de stranden en historische parken langs de kust trekken.

Locatie: Saint Petersburg

Architecten: Alexander Krakau

Officiële opening: 1857

Onderdeel van: Saint Petersburg Baltiysky

GPS-coördinaten: 59.90667,30.29889

Laatste update: 20 december 2025 om 13:05