Terugkeer van de Verloren Zoon, Olieverfschilderij in Hermitage Museum, Rusland.
Het schilderij toont een scène met drie figuren, waarin een knielende zoon in gescheurde kleding wordt omarmd door een oudere man, terwijl een andere toeschouwer op de achtergrond rechts staat. Het palet bestaat uit warme aardtinten en goud, met een lichtstraal die op de twee centrale figuren valt.
Rembrandt schilderde dit werk in zijn laatste jaren tussen 1665 en 1668, terwijl hij in Amsterdam worstelde met persoonlijk verlies en armoede. De Hermitage verwierf het werk in 1766 uit een Franse collectie voor Catharina de Grote.
Het werk heeft een centrale plaats in de Nederlandse collectie en toont een gelijkenis uit het Evangelie van Lucas over vergeving en onvoorwaardelijke liefde. Bezoekers blijven vaak lang staan voor deze voorstelling waarin een vader zijn verloren zoon in een stille omhelzing ontvangt.
Het werk hangt in een van de zalen voor Nederlandse meesters, waar je voldoende afstand moet houden om het hele formaat te overzien. Ochtenden zijn vaak rustiger, waardoor je de verflagen en het penseelwerk van dichtbij kunt bekijken.
De handen van de vader zien er verschillend uit: de linker oogt sterk en beschermend, terwijl de rechter zachter en zorgzamer is. Deze asymmetrie nodigt uit tot verschillende lezingen, van een symbolische vereniging van mannelijke en vrouwelijke zorg tot een technische keuze van de schilder.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
