Elbroes, Slapende stratovulkaan op de grens van Kabardië-Balkarië en Karatsjaj-Tsjerkessië, Rusland
De Elbrus rijst op als een paar vulkanische toppen, de westelijke op 5642 meter en de oostelijke op 5621 meter boven zeeniveau. Beide pieken blijven het hele jaar door bedekt met sneeuw en ijs, terwijl de lagere hellingen in de zomer weiden en rotsachtig terrein tonen.
De eerste geregistreerde beklimming van de oostelijke top vond plaats in 1829 door Khillar Khachirov, een plaatselijke gids uit de regio. De hogere westelijke piek werd pas in 1874 bereikt door de Britse bergbeklimmer Frederick Crauford Grove.
De naam Elbroes komt mogelijk van het Iraanse Elburz, „hoge berg”; Karatsjajers en Balkaren noemen hem Mingi Taw, „Eeuwige berg”, en Kabardijnen Oshkhamakho, „berg van geluk”. Op de zadel op 5416 m ligt de hoogste berghut van de Kaukasus, gebruikt door klimmers op weg naar de toppen.
Kabelbanen vervoeren wandelaars en klimmers tot ongeveer 3800 meter, waar verschillende routes hoger doorgaan. Berghutten langs de opklimroutes bieden onderdak en dienen als tussenstops voor meerdaagse tochten.
Tweeëntwintig gletsjers bedekken de hellingen en voeden meerdere riviersystemen die naar de vlaktes stromen. De ijsstromen zijn duidelijk zichtbaar vanaf de valleien beneden en vormen het aanzien van het hele landschap.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 93.457 bijdragers wereldwijd.
